Widzisz wiadomości znalezione dla hasła: 11 Dywizja Artylerii Przeciwlotniczej
 
 
  Jak to jest u tego "npla z północy"...
Poszukałem składu jednostek stacjonujących w Kaliningradzkim Okręgu
Wydzielonym.
Nie wiem skąd KaPuStka wytrzaskał te "120 tysięcy", bo obecnie, wraz z
elementami Floty Bałtyckiej w okręgu znajduje się trochę ponad 80 tysięcy
żołnierzy. W skład tych sił wchodzą pozostałości po 11. Gwardyjskiej Armii :
dwie dywizje zmechanizowane - 1 i 18, 2 Brygada Pancerna, 336 Brygada
Piechoty Morskiej, 152 Brygada Artylerii Rakietowej, 244 Brygada Artylerii,
43 Brygada Rakiet Przeciwlotniczych, 181 [lub 191] Brygada
Inżynieryjno-Saperska, 115 Brygada Zaopatrzenia, 229 Brygada Medyczna, 689
Pułk Art Rak, 29 Pulk Art Ppanc, 1 Pułk Łączności, 302 Pułk Radiotechniczny,
159 Pulk WRE Specjalnego Przeznaczenia. W skłądzie sił lądowych znajduje się
też 288 [najprawdopodobniej] Pułk Śmigłowców Bojowych, 293 Brygada
Rakietowej Artylerii Nadbrzeżnej. Tyle co wiem. Aha... No i jeszcze pułk
myśłiwski i pułki uderzeniowe [albo mieszane].
Na razie
ALAMO

     

  [Polska] Wrzesień 1939
-Warszawska Brygada Pancerno-Motorowa płk dypl. Stefan Rowecki
1 Pułk Strzelców Konnych zmotoryzowany
1 Pułk Strzelców Pieszych zmotoryzowany
2 Dywizjon Artylerii Motorowej - Bateria dział 75 mm
dywizjon artylerii przeciwpancernej
dywizjon rozpoznawczy - czołgi TKS
12 Kompania Czołgów Lekkich
11 Kompania Czołgów Rozpoznawczych - 16 czołgów lekkich Vickers E
batalion saperów zmotoryzowany
szwadron łączności
9 Bateria Artylerii Przeciwlotniczej

10 Brygada Kawalerii Pancerno-Motorowej (Rzeszów) płk. dypl. Stanisław Maczek:
- 24 pułk ułanów zmotoryzowanych
- 10 pułk strzelców konnych zmotoryzowanych
- 16 dywizjon artylerii zmotoryzowanej
- 121 kompania czołgów
- 101 kompania czołgów rozpoznawczych
- 71 bateria artylerii przeciwlotniczej
- 90 batalion saperów zmotoryzowanych
- dywizjon rozpoznawczy
- dywizjon artylerii przeciwpancernej
- szwadron łączności

  Kogo obwinić za klęske
Teraz to się jednak wtrącę:

"Jeśli uważasz, że akurat to miało kluczowy wpływ na przebieg wojny, to doprawdy trudno mi z tym polemizować. A dopóki wojna się nie rozpoczęła, należało żyć zgodnie z regułami obowiązującymi w czasach pokoju." - trudno z tym polemizować: kilkadziesiąt samolotów mysliwskich, każdy lepszy od przez nas użuywanych, około 160 dział przeciwlotniczych 40mm = 40 baterii, około 300 Boforsów 37mm (wyposażenie dla 11 dywizji piechoty), 96 haubic 100mm (8 lekkich dyonów) w sumie może to nie wiele ale dywizje rezerwowe miałby wlasny sprzęt ppanc, silniejsza artyleria plot w piechocie efektywniejsza Brygada Pościgowa, krótko mówiąć dłuższa i lepsza obrona.



Jeżeli piszesz o ilości sprzętu wyeksportowanego - to nie wiem skąd te bzdury - jakie kilkadziesiąt myśliwców ?? (Co do reszty - to niech wypowiada się Woj)

  Pułk SS Germania
Tołdi napisał:
Moje pytanie: co stało się potem z pułkiem ( zarówno podczas dalszych walk jak i później) z góry dziękuję.

"SS-Standarte "Germania",
od 1940 roku wchodzi w skład Dywizji SS (zmot) "Germania" (30 grudnia 1940r nazwę zmieniono na Dywizja SS "Wiking",
od 1941 funkcjonuje jako pułk zmotoryzowany,
11 listopada 1942 roku przekształcony w Pułk Grenadierów Pancernych SS "Germania,
a 22 października 1943 roku w 9.Pułk Grenadierów pancernych SS "Germania" (SS-Panzer-Grenadier-Regiment "Germania"
W maju 1944 roku w skład ( Pułku Grenadierów Pancernych SS "Germania" wchodzą: sztab pułku,
I batalion /1-3 kompanie (każda 4 ckm, 18 lkm, 2 moździerze 81mm, 2 miotacze ognia); 4 kompania (ciężka) w składzie pluton moździerzy -2 lkm, 4 moździerze 120mm; pluton ppanc. -3 lkm, 3 armaty pak 40; 2 plutony dział piechoty - łącznie 2 lkm, 4 działa 75mm;
II batalion (kompanie 5-8 - skład jak I. batalion);
III batalion (na transporterach/ 9-11 kompanie (każda 4 ckm, 40 lkm, 2 moździerze 81mm, 2 miotacze ognia, 7 działek 20mm, 2 działa piechoty 75mm),
12 kompania w składzie: pluton saperów (13 lkm, 6 miotaczy ognia); pluton dział piechoty (lkm, 2 działa 75mm); pluton ppanc. (8 lkm, 3 armaty 75mm PAK 40); pluton artylerii (8 lkm, 6 armat 75mm);
14 kompania (samobieżnych dział piechoty) (8 lkm, 6 dział 150mm);
15 kompania (samobieżna przeciwlotnicza) (4 lkm, 12 działek 20mm);
16 kompania (saperów) (2 ckm, 12 lkm, 6 miotaczy ognia, 2 moździerze 81mm)"
Za ""SS-Wiking" - Rupert Butler

     

  [Japonia] Jednostki szybkie
Dywizja pancerna (Typ 2)

Kwatera główna dywizji
"Grupa pancerna"
- Pułk czołgów
- Pułk czołgów
- Pułk czołgów
Pułk artylerii
Pułk piechoty zmotoryzowanej
Batalion rozpoznawczy
Batalion inżynieryjny
Batalion przeciwpancerny
Batalion przeciwlotniczy
Batalion zaoptatrzeniowy
Służby medyczne

Razem
11 250 żołnierzy
168 czołgów śrenich (57 mm)
138 czołgów lekkich (37 mm)
1850 pojazdów
16 działek 20 mm
18 armaty 47 mm
12 dział 75 mm
16 haubuc 105 mm
790 karabinów maszynowych

  Wrzesien 1939-statystyka
"Rybnik Zarys dziejów miasta..."J.Walczak
'....w związku z tym zorganizowano dwa specjalne Oddziały Wydzielone.których terenem akcji obronnej miał być powiat rybnicki.Jednym z nich była Obrona Narodowa"Rybnik",mjr.Władysława Mażewskiego,która skłądała sie z: 1 batalionu piechoty 75pp,1 batalionu Obrony Narodowej"Rybnik",z 55 Dywizji Piechoty Rezerwowej,1 kompanii kolarzy i 1 dywizjonu23 pułku artylerii lekkiej.Miała ona stanowić oslonę południowego skrzydła grupy operacyjnej "Ślask" oraz osłonę kierunku uderzenia nieprzyjaciela na Pszczynę,.....
"...Niemieckie czołgi nacierały na miasto z kilku stron,niektóre udało sie zniszczyć salwami działek przeciwlotniczych."
"...Równiez oddział ppor.Ignacego Glenca,który unieruchomił kilka czołgów nieprzyjacielskich,około godz.11.00 dostał sie do niewoli...."

Taki opis walk zamieszczony jest w tej ksiązce.Niestety są to tylko powieszchowne dane.

  [Relacja] SdKfz 10/4 1/35 Italeri
r-t, Dzięki za miłe słowa . Schematy malowania, w standarcie, czyli te z instrukcji? Jeżeli tak, to:
1. 7. Dywizja pancerna, Francja 1940 - cały model na Schwarzgrau `39-`43, rogi przednich błotników i tyłu przyczepki amunicyjnej na biało.
2. 606. zmotoryzowany dywizjon artylerii przeciwlotniczej Afryka Północna 1942 - cały model na Afrika Braun `42.
3. Regiment "General Goering", operacja Barbarossa, Lipiec 1941 - Cały model na Schwarzgrau `39-`43
4. Jednostka Luftwaffe przyłączona do 11. Dywizji Pancernej, Rosja, Październik 1941.
Nazwy schematów przetłumaczyłem. Ja robię 3 malowanie.

  1
A co sądzicie o tych wszystkich próbach ze strony Niemców które miały na celu wysadzenie mostu Robili oni wszystko co w ich mocy a most stał dalej, aż w końcu sam się zawalił .



Ano wlasnie, to niesamowicie ciekawe! Ponoc Niemcy do zniszczenia mostu w Remagen wysylali wszystko co latalo- od Ju-87 Stuka, po nowe odrzutowce, bombowce odrzutowe, a nawet pokusili sie odpalic 11 rakiet V-2 w kierunku przeprawy. Co ciekawe, rakieta najblizsza celowi rozbila sie 300 metrow od mostu, najdalsza- 40 km. Natomiast amerykanska obrona przeciwlotnicza uchodzila za najwieksza koncentracje srodkow obrony przeciwlotniczej w historii. Niemcy atakowali wszystkim- czolgami, artyleria, mozdzierzami i piechota. W tym momencie most w Remagen stal sie decydujacym punktem strategicznym w Europie jako, ze byla to pierwsza przeprawa opanowana przez Amerykanow. Do tego za wszelka cene nie chcial dopuscic zaden z dowodcow niemieckich. Warto jeszcze zaznaczyc, ze 17 marca, 10 dni po przekroczeniu mostu Ludendorffa, gdy most sie zawalil, Amerykanie mieli po drugiej stronie Renu 9 dywizji. Byl to wystarczajaco silny przyczolek, by mogl sie oprzec kazdemu atakowi niemieckiem.
Na ironie, Monty, ktory chcial pierwszy przekroczyc Ren, przekroczyl go jako ostatni.

  Dziś zmarł pilot Enola Gay

Hej

Wszystko pięknie, a jakbyś jeszcze wypisał sobie tak samo japońskie
myśliwce i działa...? i niemieckie?

| że na tym etapie rozwoju broń ta niewiele dawała w stosunku do
| przeciwnika dysponującego sensowną obroną przeciwlotniczą.

| czy ZSRR dysponowalo jakims samolotem mogacym osiagnac pulap
| B29?

| Pułap B-29 9700m.

| MiG-3 12 000 m
| Ła-5 11 000 m
| Ła-7 11 800 m
| Jak-7 11 000 m
| Jak-9 M 11 000 m

| Do tego artyleria plot sięgająca spokojnie na pułap B-29 (różne wersje
| dział przeciwlotniczych kalibru 85 mm o donośności pionowej od 10 500 do
| 11 600 m - zestawienie na dole strony
| http://www.rzeszow.mm.pl/~jowitek/85_39.html )

Trzeba pamiętać jednak o tym że samoloty i działa to jest jeden z
elementów systemu obrony. Trzeba mieć jeszcze sieć radarów do wczesnego
wykrywania celów, sieć łączności oraz opracowane i doskonale przećwiczone
metody działania. I tego Rosjanom brakowało. Nigdy nie stanęli przed
koniecznością odpierania nalotów lotnictwa strategicznego. Nie mieli sieci
radarów ani kierowanych radarem dział (poza okrętami).



MIELI radary...

"Pułk miał pięć dywizjonów średniego kalibru po pięć baterii
każdy, dywizjon MZA, stacje radarowe, wielkie zaplecze itd."

"Oprócz tego w obronie Baku brały udział ciężkie działa na
wyspie Nargin i pułk przeciwlotniczych karabinów maszynowych.
Ale to jeszcze nie wszystko. W pułkach były tzw. baterie SON
(stancja orudijnoj nawodki) czyli stacje radarowe, wyposażone
początkowo w radary angielskie, potem głównie amerykańskie."

"Między zakładami a naszymi działami znajdowała się 22 bateria
V dywizjonu średniego kalibru naszego pułku, uzbrojona w działa
85-milimetrowe (potem otrzymali amerykańskie armaty kalibru
90 mm sprzężone z amerykańskimi PUAZO bądź bezpośrednio
z radarami)."

BOLESŁAW GLEICHGEWICHT
"ZAPISKI SZPIONA-PIJANICY"

Pozdrowienia. Krzysztof z Tychów.


  Było: 22 czerwca 1941 roku - godz ina 5 rano

| I owszem. Pierwszy, drugi i trzeci rzut. I stąd zapewne "niedobory
| sprzętowe".

Glantz, tabl. 5.6 (łącznie 21 korpusów zmechanizowanych w "zachodnich
okręgach wojskowych" miało 11 000 czołgów, ale jest tam szczegółowa
rozpiska z podziałem na korpusy i okręgi wojskowe. I nie - ilość czołgów
w korpusie nie zależała od daty jego formowania :) )



Przetrawiłem dane z battlefield.ru:

Na zachodzie (łącznie z Leningradem)  18 KMech
                                         3 w drodze
Poza zachodnimi OW                       9

ca 7-8 tysięcy czołgów. Dla ułatwienia dodam, że nazwa "Korpus
zmechanizowany" w sytuacji kiedy etatowo mają liczbę czołgów podobną do
niemieckiej  "armii pancernej" brzmi dość skromnie.

Pierwszy wniosek: 9 korpusów w kraju + 3 w drodze musiały być w pełni
wyposażone: 12 korpusów po 1025 czołgów daje nam brakującą liczbę czołgów.

Czy ktoś zna odpowiedź na powyższe? Dlaczego w ZSRR w pełni wyposażono
taki 28 Korpus Zmechanizowany na Kaukazie a zapomniano choćby o 17KZMech
10. armii stacjonującej w okolicach Białegostoku? Może dlatego, że wg
etatu ta armia winna liczyć 4.100 czołgów?

Jest dopuszczalna jeszcze jedna teoria - Suworowa, wg której w tym
okresie miała miejsce wędrówka ludów - rosyjskie siły były ściągane pod
zachodnią granicę - najpierw żołnierze a za nimi sprzęt.

Spostrzeżenie:
faktycznie, tak jak pisał Suworow: skład 12 armii (pięć dywizji górskich
) jest dość interesujący - góry są za granicą - nota bene węgierską.

Udało mi się rówieniż policzyć na paluszkach liczbę DP:
175 (75 w Zachodnich OW) (w tej liczbie 17 górskich i 2 zmotoryzowane)
oraz ok. 10 dywizji kawalerii.

Na razie nie liczyłem jedostek artylerii, przeciwlotniczych,
fortyfikacyjnych i.t.p.

Łącznie daje to ca 275 dywizyjnych jednostek czyli ok. 4 mln. żołnierzy.
Wg Suworowa w czerwcu 1941 roku Armia Czerwona liczyła ok. 5,5mln żołnierzy.

Natknąłem się również na taką mapkę:
http://www.onwar.com/maps/wwii/eastfront1/oobbarbarossa.htm
Czy ktoś ma bądź wie, skąd zdobyć lepszą wersję?

Pozdrowienia
MX

ps. czy dane z osławionego Glantz'a można odnaleźć gdzieś w sieci?


  Zabawa, gra wojenna, Polska vs. Rosja
1 Warszawska Dywizja Zmechanizowana im. Tadeusza Kościuszki (Legionowo) w składzie: 1 Warszawska Brygada Pancerna (Wesoła), 3 Brygada Zmechanizowana (Lublin), 21 Brygada Strzelców Podhalańskich (Rzeszów), 1 ciechanowski pułk artylerii (Ciechanów), 15 gołdapski pułk przeciwlotniczy (Gołdap), 1 legionowski batalion dowodzenia, 1 sieradzki batalion rozpoznawczy, 15 mazurski batalion saperów, 1 łomżyński batalion remontowy, 1 batalion medyczny, 1 batalion zaopatrzenia, 1 kompania chemiczna;

- 11 Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego (Żagań) w składzie: 10 Brygada Kawalerii Pancernej (Świętoszów), 17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (Międzyrzecz), 34 Brygada Kawalerii Pancernej (Żagań), 5 pułk artylerii (Sulechów), 4 pułk przeciwlotniczy (Czerwieńsk), 11 batalion dowodzenia, 10 batalion rozpoznawczy, 5 batalion saperów, 11 batalion remontowy, 11 batalion medyczny, 4 batalion zaopatrzenia, 11 kompania chemiczna;

- 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana im. Bolesława Krzywoustego (Szczecin) w składzie: 6 Brygada Kawalerii Pancernej (Stargard Szczeciński), 12 Brygada Zmechanizowana (Szczecin), 2 pułk artylerii (Choszczno), 3 pułk przeciwlotniczy (Szczecin), 12 batalion dowodzenia, 12 batalion rozpoznawczy, 2 batalion saperów, 8 batalion remontowy, 12 batalion medyczny, 12 batalion zaopatrzenia, 12 kompania chemiczna;

- 16 Pomorska Dywizja Zmechanizowana im. Króla Kazimierza Jagiellończyka (Elbląg) w składzie: 9 Brygada Kawalerii Pancernej (Braniewo), 15 Brygada Zmechanizowana (Giżycko), 20 Brygada Zmechanizowana (Bartoszyce), 16 pułk artylerii (Elbląg), 13 pułk przeciwlotniczy (Elbląg), 3 batalion rozpoznawczy, 16 batalion saperów, 16 batalion remontowy, 16 batalion medyczny, 16 batalion zaopatrzenia, 16 kompania chemiczna;

a co myślicie o tym desancie na Kalinngrad?
a ruskie ile mają dywizji? strzelam 21?

  Polska a Ukraina
Według Globalsecurity.org Ukraina ma obecnie 11 dywizji i 7 brygad wyposażonych w:

- 3800 czołgów, w tym 2200 T-64B i 1200 T-72B. Obecnie 400 T-64B ma być zmodernizowanych do standardu Bułat.

- 3000 bojowych wozów piechoty, głównie 1000 BMP-1 i 1400 BMP-2

- 3500 transporterów opancerzonych, głównie BTR-70/80 i MTLB

- 600 wozów rozpoznawczych BRDM-2

- 2500 dział artyleryjskich, w tym 1300 samobieżnych 2S1, 2S3, 2S5, 2S19 i 2S7 oraz 600 MLRS, z tego 220 to Uragany i Smiersze a także 600 moździerzy kal. 120 mm

- 90 rakiet ziemia-ziemia Toczka-U

- 200 śmigłowców szturmowych Mi-24 oraz 350 transportowych Mi-6 i Mi-8

- 430 samobieżnych wyrzutni SAM: Krug, Osa, Buk i Strzała-10M

- setki albo i tysiące ppk Fagot, Konkurs, Szturm-W

A także jej wojska lotnicze i OPK używające 460 samolotów bojowych:

- 280 myśliwców: 60 Su-27 i 220 MiG-29

- 130 bombowców i szturmowców: 70 Su-24M i 60 Su-25

- 50 maszyn rozpoznawczych: 30 Su-24MR i 20 Su-17M4R

- i dziesiątki wyrzutni rakiet SAM S-125, S-200 i S-300P

Nie wiem ile z tego sprzętu jest na chodzie ale jego liczba budzi respekt. Wbrew pozorom ukraińskie uzbrojenie nie jest gorsze od polskiego w większości kategorii. Ich czołgi są równorzędne bądź lepsze od naszych, w bojowych wozach piechoty posiadają przewagę dzięki BMP-2, transportery opancerzone to już ich domena bo Polska dopiero wprowadza KTO, artyleria jest bardzo silna i posiada daleki zasięg (szczególnie rakietowa), ich ppk są gorsze od naszych Spików ale w zupełności wystarczą do niszczenia naszych czołgów, ilością śmigłowców biją nas na głowę, samoloty bojowe mają gorsze od naszych F-16 ale posiadają przewagą jakościową nad resztą naszych niezmodernizowanych MiG-29 i Su-17, w dodatku potężna obrona przeciwlotnicza (szczególnie Buk i S-300) jest sporo silniejsza od naszej i nie pozwalałaby skromnej liczbie naszych F-16C, które nie są maszynami stealth, hasać bezkarnie nad polem bitwy.

Więc nie wygląda to wszystko tak róźowo jak twierdzą niektóre osoby tutaj!

  Polska a Ukraina
Według Globalsecurity.org Ukraina ma obecnie 11 dywizji i 7 brygad wyposażonych w:

- 3800 czołgów, w tym 2200 T-64B i 1200 T-72B. Obecnie 400 T-64B ma być zmodernizowanych do standardu Bułat.

- 3000 bojowych wozów piechoty, głównie 1000 BMP-1 i 1400 BMP-2

- 3500 transporterów opancerzonych, głównie BTR-70/80 i MTLB

- 600 wozów rozpoznawczych BRDM-2

- 2500 dział artyleryjskich, w tym 1300 samobieżnych 2S1, 2S3, 2S5, 2S19 i 2S7 oraz 600 MLRS, z tego 220 to Uragany i Smiersze a także 600 moździerzy kal. 120 mm

- 90 rakiet ziemia-ziemia Toczka-U

- 200 śmigłowców szturmowych Mi-24 oraz 350 transportowych Mi-6 i Mi-8

- 430 samobieżnych wyrzutni SAM: Krug, Osa, Buk i Strzała-10M

- setki albo i tysiące ppk Fagot, Konkurs, Szturm-W

A także jej wojska lotnicze i OPK używające 460 samolotów bojowych:

- 280 myśliwców: 60 Su-27 i 220 MiG-29

- 130 bombowców i szturmowców: 70 Su-24M i 60 Su-25

- 50 maszyn rozpoznawczych: 30 Su-24MR i 20 Su-17M4R

- i dziesiątki wyrzutni rakiet SAM S-125, S-200 i S-300P

Nie wiem ile z tego sprzętu jest na chodzie ale jego liczba budzi respekt. Wbrew pozorom ukraińskie uzbrojenie nie jest gorsze od polskiego w większości kategorii. Ich czołgi są równorzędne bądź lepsze od naszych, w bojowych wozach piechoty posiadają przewagę dzięki BMP-2, transportery opancerzone to już ich domena bo Polska dopiero wprowadza KTO, artyleria jest bardzo silna i posiada daleki zasięg (szczególnie rakietowa), ich ppk są gorsze od naszych Spików ale w zupełności wystarczą do niszczenia naszych czołgów, ilością śmigłowców biją nas na głowę, samoloty bojowe mają gorsze od naszych F-16 ale posiadają przewagą jakościową nad resztą naszych niezmodernizowanych MiG-29 i Su-17, w dodatku potężna obrona przeciwlotnicza (szczególnie Buk i S-300) jest sporo silniejsza od naszej i nie pozwalałaby skromnej liczbie naszych F-16C, które nie są maszynami stealth, hasać bezkarnie nad polem bitwy.

Więc nie wygląda to wszystko tak róźowo jak twierdzą niektóre osoby tutaj!


O raju...

Porównaj: White Book

Dane dot struktury i liczebności masz w aneksach na samym końcu publikacji.

Ps Postsowiety i postkomuchy. Może, ale Białą Księgę nt obronności publikują rokrocznie od kilku lat, z cała masa przydatnych informacji na temat planów transformacji Ukraińskiej Armii, stopnia ich realizacji, a także struktury, stanów liczebnych a nawet poziomu wyszkolenia. Nie wstydzą się. A my?

  Sowieci w bitwie pod Tomaszowem Lubelskim
Ja wyczytałem
W nocy 11.IX wojska niemieckie zajęły Sambor, a rano 12 — wieś Kalmów (10 km na północny-wschód od Sambora). W Kalinowie dowódca 98 Pułku Strzelców Górskich (psg), płk Ferdinand Schoerner (późniejszy feldmarszałek) o godz. 10.20 podpisał rozkaz o utworzeniu i zadaniach grupy pościgowej 1 Dywizji Górskiej. Płk Schoerner, mianowany przez dowódcę l DG, gen. mjr. Ludwika Kliblera, dowódcą zmotoryzowanej grupy pościgowej, podkreślał, że jej zadaniem jest jak najszybsze przedarcie do Lwowa. Grupa ta składała się z ponad dwóch batalionów strzelców górskich (II bat. 99 psg, pojedyncze kompanie z 98 i 100 psg), kompanii pionierów, dwóch baterii haubic zmotoryzowanych 150 mm (z 79 Pułku Artylerii Górskiej — pag), plutonu armat 100 mm, plutonu haubic 150 mm (445 Dywizjonu Artylerii Ciężkiej — dać), dwóch plutonów dział przeciwlotniczych 20 mm. Oddziały te, piechota na samochodach ciężarowych i pojazdach gąsienicowych wraz z artylerią zmotoryzowaną i patrolami na motocyklach, miały szybko pokonać drogę dzielącą je od Lwowa (66 km) oraz zniszczyć wycofujące się oddziały Wojska Polskiego (nazwane przez Schoernera pogardliwie gromadami nieprzyjacielskimi w luźnym szyku).

Straż przednia, którą dowodził kpt, Merxmuller, w składzie: 16 kompanii piechoty z 98 psg, kompanii pionierów i plutonu 150 mm z 445 dać, miała się posuwać na czele grupy przez Rudki w kierunku na Lubień Wielki, Kaltwasser —7 km od Lwowa. (Kaltwasser— to oficjalna, przedwojenna nazwa osiedla na zachodnim skraju Zimnej Wody, na połączeniu dróg z Lubienia Wielkiego i Gródka Jagiellońskiego do Lwowa). Płk Schoerner zakończył swój rozkaz optymistycznym stwierdzeniem, że południowe drogi dojazdowe prowadzą do Lwowa.

Grupa pościgowa w kilku miejscach trafiła na opór oddziałów polskich, musiała stoczyć walki i to osłabiło impet zagonu. 12.IX po godz. 14 czoło grupy Schoernera zjawiło się na rogatce Gródeckiej od strony Zimnej Wody.

Dowództwo Obrony Obszaru Lwów wiedziało, że kierunek na Sambor jest odsłonięty (meldował o tym płk Jan Kołowicz) i jeszcze po południu 11.IX nakazało płk. Dmyszewiczowi prowadzić rozpoznanie kawaleryjskie na kierunku Rudki — Sambor. 12.IX zaś lotnik polski meldował o zbliżaniu się wojsk niemieckich do Lwowa.

  Brytyjskie wojska powietrznodesantowe
1 DYWIZJ POWIETRZNODESANTOWA 1941-45
Dowództwo
1 kompania łączności; 21 samodzielna kompania spadochronowa AAC (Pathfinder); 1 szybowcowy szwadron rozpoznawczy RAC (1 Air Landing Reece Squadron); szwadron czołgów lekkich RAC (Light Tank Squadron RAC)
Jednostki dywizyjne
Saperzy: 9 kompania; 261 kompania RE; 1,2,3 i 4 kompanie spadochronowe saperów RE (Para Squadron); 1,9 i 591 kompanie szybowcowe saperów RE; 261 szybowcowa kompania techniczna saperów RE (261 Airborne Park Squadron)
Artyleria: 1 szybowcowa bateria artylerii lekkiej RA; 1 szybowcowy pułk artylerii lekkiej RA; 204 samodzielna bateria artylerii lekkiej RA; 1,2 i 5 szybowcowa bateria artylerii przeciwpancernej PA; 1 i 283 bateria lekkiej artylerii przeciwlotniczej RA
1 Brygada Spadochronowa
1,2 i 3 batalion spadochronowy; do lipca 1942 roku 4 batalion spadochronowy; od maja 1945 roku 13 batalion spadochronowy; 17 batalion spadochronowy; spadochronowy oddział medyczny RAMC
4 Brygada Spadochronowa
10,11 i 156 batalion spadochronowy; 133 polowy oddział medyczny RAMC
1 Brygada Szybowcowa
1 Border Regiment; 2 South Staffordshire Regiment; 7 King,s Own Scottish Borderers; 2 Oxford & Buckinghamshire Light Infrantry*; 1 Royal Ulster Rifles*; * - w 1943 roku przeniesione do 6 Brygady Szybowcowej; 458 i 223 szybowcowa bateria artylerii przeciwpancernej RA; szybowcowa kompania żandarmerii RMP; 181 polowy oddział sanitarny RAMC.

6 DYWIZJA POWIETRZNODESANTOWA 1943-45
Dowództwo
6 kompania łączności; 22 samodzielna kompania spadochronowa AAC (Pathfinder); 6 powietrznodesantowy pancerny pułk rozpoznawczy RAC; 1 powietrznodesantowy szwadron czołgów lekkich RAC
Jednostki dywizyjne
Saperzy: 3, 249 i 591 spadochronowa kompania saperów RE; 3 i 9 szybowcowa kompania saperów RE; 286 kompania techniczna saperów RE
Artyleria: 3 i 4 szybowcowa bateria artylerii przeciwpancernej RA; 53 Wochester Yeomanry i 2 szybowcowy pułk artylerii przeciwpancernej RA; 2 lekka szybowcowa bateria artylerii przeciwlotniczej RA
3 Brygada Spadochronowa
8 Midland Counties, 9 Home Counties i 1 Kanadyjski bataliony spadochronowe; od sierpnia 1945 roku 3 batalion spadochronowy.
5 Brygada Spadochronowa
12 i 13 batalion spadochronowy; od sierpnia 1943 roku 7 batalion spadochronowy
6 Brygada Szybowcowa
2 Oxford & Buckinghamshire Light Infrantry; 1 Royal Ulster Rifles; 12 Devonshire Regiment

Jednostki 6 DPD skierowane na Daleki Wschód w 1945:
4 szyb. bat. art. ppanc RA; 3 spad. komp. sap. RE; 22 sam. komp. spad. AAC (Pathfinder); 716 komp. spec. RASC; 225 pol. oddział med. RAMC.

  Wrzesień 1939 - strategie (wydzielony)
Jasne nie były ustawione kordonowo tylko w większości płytko. Jeśli chodzi o mój pomysł kontruderzenia miał on za zadanie wejścia w lukę między panzerkorpsami a piechotą. Dlatego nie mogło tu być mowy o jakim kolwiek przełamywaniu, a raczej zniszczeniu kilku kolumn z zaopatrzeniem dla panzerów. Tego włamania można było dokonać poprzez nocne marsze. Więc działalność Luftwaffe odpada. Czy jest to możliwe? Jest. Udowodniła to Armia Poznań maszerująca nocami do bitwy nad Bzurą nierozpoznana i nie bombardowana. Jeśli chodzi o system dowodzenia. Przed wojną w czasie pokoju powinien on się składać z: Minister Spraw Wojskowych>Rada Wojskowa( Minister – przew, Szef SG, 5 Dowódców OW, Kier MW, Kier SP), Szef SG ( 5 Odz.), 5 Dowódców OW, Kier SP, Kier MW, Administracja Armii, Korpus Kontrolerów> Dowództwu OW podlega: sztab 2 KA, 4 Dywizje Piechoty (czynne), 2 Dywizje Piechoty (mobilizowane) 2 Dywizje Piechoty (rezerwowe), Armijna Grupa Arylerii, Armijna Grupa Artylerii Przeciwlotniczej, Armijna Grupa Saperów, Armijna Grupa Łączności, Armijna Grupa Samochodowa, Armijna Grupa Taborowa, Armijna Grupa Medyczna, 2 PSK oraz składy i służby; Kierownictwu Sił Powietrznych podlega Dowództwo Obrony Powietrznej Państwa, Dowództwo Bombowe, Dowództwo Armijne oraz służby i szefostwa; kierownictwo MW podlega: Dowództwo Floty, Flotylle Rzeczne, służby.
Po rozwinięciu mobilizacyjnym: Naczelne Dowództwo Sił Zbrojnych (NW, Sztab Generalny, Kier MW, Kier SP)> dow: 2,3,4 armii i ewentualnie 5 Armia > 2 Armia 3 Korpusy ( 9 DP) 1 AGArt, 1AGArtPlot, 1 AGSap. + 2 DPRez oraz bataliony ON., zadanie osłona kierunku Płn. Wsch.>3 Armia 2 Korpusy (6DP) + 2 DPRez oraz jednostki wsparcia tak jak 2 Armia zadanie: osłona kierunku Płn Wsch> 4 Armia 5 Korpusów ( 15 DP) 2 Korpusy Kawalerii( 6 DK może częściowo albo całkowicie zmot.) wsparcie tak jak wyżej zadanie pobicie jak największej liczby jednostek niemieckich> ewentualnie 5 Armia jeśli nie dogadamy się z Czechosłowacją a wtedy : (Improwizowany) Korpus Górski (11 KDP,21 i 22 DGór)+2 DPRez+ wsparcie i służby jak wyżej, zadanie: zatrzymanie na linii gór natarcia npla.> Dowództwo OPP (2 Sektory OP ( COP, Warszawa) lotnictwo myśliwskie) , Dowództwo Bombowe i 3 Armijne Dowództwa Lotnicze> razem NDSZ+3Armie+12Korpusów+46DP/Rez/Kaw+5DowSPoraz 1 DowMW. Co wy na to?

Podpisywać posty albo będą wylatywać.
I już pośba - dzielić tekst na akapity - bo czyta się fatalnie
Mitoko

  Wrzesien 1939
Tyle iż nadal nie widzę istniejących w tym czasie (1930-1940) związków po 4-5 bp

No bo - oprócz Ameryki Południowej czegoś takiego nie było. Były natomiast modne 6 baonowe dywizje piechoty (Włochy, Węgry). Pomysł 4-5 batalionowych Z.T. pochodzi - jak napisałem wyżej - z chęci rezygnacjii z wprowadzania kolejnego stopnia dowodzenia.
Możesz podać źródło info o tych plutonach dywizyjnych - bo to ciekawostka dla mnie

- Źródłem jest CAW, raport z maja 1939 roku dotyczący zmotoryzowanych plutonów ppanc. w 31 pułkach. Jak szczegółowe szczegóły Cię interesują?
Z której książki Konstankiewicza te dane o 1395 armatach?

Pomysł z Brygadami wydaje mi się zbyt rewolucyjny (bardziej wiążą się one z brytyjskimi tradycjami)

... ale chętnie przeczytałbym o składzie Brygady / Dywizji.

Z dziką rozkoszą
"Brygada" jest rozwinięciem pułku (liczącego ~~ 3 300 ludzi) poprzez dodanie jednego - dwóch baonów i dywizjonu artylerii lekkiej. Dodanie jednego baonu jest pewne - gdyż w 1939 roku było więcej niż 360 baonów liniowych, ale dodanie dwóch bardziej mi się podoba. (Czyli dodatkowe 1800 ludzi)
Stworzyć też trzeba czterobateryjny dyon artylerii lekkiej. Oczywiście najlepiej, żeby było dział więcej, ale do 2 armat 75 mm można spokojnie dołożyć kolejne 10 sztuk, oraz 4 haubice - takie ilości mamy. (dal=700 ludzi)

Trzeba też powiekszyć pododdzial rozpoznawczy. do plutonu zwiadowców konnych szwdron cyklistów - powinno wystraczyć do rozpoznania jednej linii marszu i krycia skrzydeł i łączności. (kolejne 100 żołnierzy)

No i wzmocnić kompanię ppanc (kolejna setka ludzi). W ramach bliskiej S-F może być dywizjon ppanc składający się z dwóch kompanii.

Korpus powstałby z dywizji. Jednostki "korpuśne" (pułk artylerii, baon saperów, REMFy) to około 6 tysięcy ludzi. Możnaby się zastanawiać, czy tworzyć jakiś batalion zwiadu, czy nie (raczej nie - jeśli brygady są pięciobaonowe). Stadardowy korpus liczyłby w ten sposób około 25 000 ludzi, z tym, że zakładam, że brygady byłyby (w ograniczony sposób) wymienne. Mając w takiej sytuacji 90 BP, 11 BK, 4 BZmech (A co tam!) te 115 Z.T. potrzebuje min. 23 dowództw korpusów (Po 5 Z.T. w korpusie). Reszta może się zajać ubezpieczaniem tyłów, szkoleniem, kopaniem...

A potem możnaby się bawić: np. zamienić 75 w dal na nowe haubicomoździerze 120mm?

No i co z obroną przeciwlotniczą?
Pewnie jakbyśmy zaczęli szukać, to możę byśmy coś znaleźli...

Wrzucę skan wieczorem.


czekam niecierpliwie

  Wartość bojowa PZL P-11c
Hej [Czyli w sumie najgroźniejszym przeciwnikiem by były Gladiatory i B.534 - czyli nic co by zmuszało do paniki.


W panikę to w ogóle najlepiej nie wpadać ale jednak oba wymienione samoloty są wyraźnie mocniejsze od P-11c: nie tylko szybsze o kilkadziesiąt km/h, ale jako dwupłatowce pewnie i zwrotniejsze. I tak samo lub silniej uzbrojone. Gotów jestem przyznać rację co do Gladiatorów, że były szybsze o 30-40 kilometrów od P.11c a nawet zwrotniejsze...
Ale Avia B-534?
Szybsza?!?
1.seria B-534 rozwijała prędkość 353 km/h, 4 seria - 380 km/h. (dane za Jiri Vrany, Avia B-534).
Pewna?!?
Nie za bardzo wiem co to znaczy, ale P-11 miał konstrukcję półskorupową, metalową, a Avie (i Gladiatory) to jednak mieszane kratownice rodem z pierwszej wojny światowej)
Zwrotniejsza?!?
Nie znam wartości liczbowych (może ty je znasz?) ale B-534 była raczej myśliwcem, który przewagę osiągał dzięki prędkości, a nie manewrom.

Pytałem się, ile luf plot miało Wojsko Polskie w 1939 roku. Otóż 3000-4000 tysiące

Co więcej, polska OPlotK wypełniła w 1939 roku stawiane jej zadania.
1/ osłoniła mobilizację i koncentrację armii,
2/ uniemożliwiła zniszczenie lotnictwa,
3/ skutecznie ochraniała szlaki kolejowe,]
4/ zabezpieczała centra administracyjne.Takie zadania udało się zrealizować także: Finlandii, Francji, Wielkiej Brytanii, Grecji, Rumunii, Niemcom.
Nie udało się: Norwegii, Danii, Belgii, Holandii, Jugosławii, Sowietom, USA, Italii, Bułgarii, Japonii.

Pozdrawiam
Ksenofont

P.S. Czytam sobie właśnie książkę prof. nadzw. dr hab. inż. Mariana Kopczewskiego "Obrona powietrzna Wojska Polskiego w latach 1920-2000". Otóż ten emerytowany oficer ludowego Wojska Polskiego napisał o 1939 roku: jednostka typu dywizja powinna posiadać (jak to było w i armiach innych państw Europy) przynajmniej dywizjon artylerii przeciwlotniczej.
Bzdura, bo oczywiście w 1939 roku prawie żadna dywizja piechoty żadnej armii nie była wyposażona w dywizjon plot, ale sięgam do dalszej części książki, gdzie jest opisana artyleria plot PRL i jakoś tego dywiozjonu artylerii plot w dywizji nie mogę znaleźć!!!

Ot co znaczy potęga przyzwyczajenia!!!
Moje opinie nie zgadzają się z faktami - tym gorzej dla faktów: w 1939 roku było źle i koniec dyskusji!!!

P.11c był przestarzały, i nie ma co go porównywać z innymi samolotami - koniec dyskusji.
I najlepiej nie dyskutować o liczbach, wartościach i innych danych, tylko o uczuciach, wrażeniach i poglądach...
(Bo nie daj Bóg analiza liczb wykaż coś zupełnie innego!!!)

X

  Dywizja Brunete-Hiszpania
1 Dywizja Zmechanizowana Brunete
Division Mecanizada Brunete N.1 (wiosna 2002r)
Dywizja zmechanizowana jest największą jednostką wojsk lądowych Hiszpanii. Dywizja Brunete stacjonuje w Burgos. Podstawową siłę bojową dywizji stanowią:
12 Brygada Pancerna Guadarrama (Brigada Acorazada Guadarama XII)
31 pułk zmechanizowany Asturias (posiada jeden batalion piechoty zmechanizowanej - I/31 Covadonga )
61 pułk zmechanizowany Alcazar de Toledo (posiada dwa bataliony czołgów- II/61 Wadras i III/61 Leon )
10 Brygada Zmechanizowana Guzman el Bueno
2 pułk zmechanizowany La Reina (dwa bataliony piechoty - I/2 Princesa i II/2 Lepanto )
10 pułk zmechanizowany Cordoba (batalion piechoty - III/10 Almansa i batalion czołgów IV/10 Malaga
11 Brygada Zmechanizowana Extramadura
6 pułk zmechanizowany Saboya (I/6 Cantabria i II/6 Las Navas )
16 pułk zmechanizowany Castilla (III/16 Alcantra i IV/16 Merida )
14 pułk lekkiej kawalerii pancernej Villaviciosa (posiada 2 lekkie bataliony)
11 pułk artylerii w składzie grupy artylerii samobieżnej i grupy rakietowej
82 pułk artylerii przeciwlotniczej
pułk (?) saperów, pułk (?) łączności, pułk (?) logistyczny
Hiszpański batalion czołgów składa się z 4 szwadronów (po 10 czołgów) czołgów i szwadronu dowodzenia (4 czołgi).
Brygada pancerna liczy około 3400 ludzi dysponujących 68 czołgami, ponad 220 pojazdami pancernymi i 24 samobieżnymi haubicami.
Brygady zmechanizowane liczą po ponad 4500 żołnierzy, 44 czołgi, ponad 450 pojazdów pancernych, 24 samobieżne haubice i 58 wyrzutni ppanc TOW oraz Milan.
Łącznie 1 Dywizja Zmechanizowana liczy 17678 żołnierzy, 207 czołgów, 1321 pojazdów pancernych, 88 haubic samobieżnych, 12 wyrzutni artylerii rakietowej, 149 wyrzutni ppk, 27 działek plotn, 48 wyrzutni rakiet plotn, 3821 samochodów terenowych i ciężarowych, 259 pojazdów specjalnych i około 100 pojazdów inżynieryjnych.

  Rosyjskie Jednostki Specjalne-Antyterrorystyczne VITIAZ.
Czcibior - szukalem po necie, ale jak narazie nie narafilem na interesujace Cie tematy odnosnie Jed. Spec. w Chinach i Korei Plnc.

Poczytaj natomiast cos innego :

Mam nadzieje, ze te info z netu jest w miare aktualne w tym temacie :

Chińskie siły zbrojne obejmujące piechotę, marynarkę, lotnictwo oraz broń jądrową. ALW jest największą liczebnie armią na świecie, pod bronią ma 2,25 mln żołnierzy, a łącznie z formacjami paramilitarnymi - 3,25 mln. W razie zagrożenia jest w stanie zmobilizować ponad 7 mln ludzi. Ponadto dysponuje 200 mln. rezerwistów liczba ludzi zdatnych do służby wojskowej w wieku 18-49 lat wynosi ok.343 mln.

Siły lądowe :

Liczą 2 300 000 żołnierzy, zorganizowane w 7 regionach wojskowych i 28 okręgach wojskowych. Strukturę wojskową tworzą 24 zintegrowane grupy armii każda licząca po 43 500 żołnierzy. W składzie każdej z grup znajdują się także 3 dywizje piechoty, brygada czołgów, artylerii i obrony powietrznej. Łącznie są: 84 dywizje piechoty, 10 dywizji pancernych, 11 dywizji wsparcia artylerii i 14 brygad pancernych.

Marynarka wojenna :

Łącznie liczy 260 000 żołnierzy, w tym obrona wybrzeża, lotnictwo morskie i wojska desantu morskiego.

Lotnictwo :

Łącznie liczy 470 000 żołnierzy wraz z siłami strategicznymi i obrony przeciwlotniczej zorganizowanej w 7 regionów.

Siły strategiczne :

Chiny posiadają 8 międzykontynentalnych pocisków balistycznych, 60 pocisków balistycznych średniodalekiego zasięgu, 1 okręt podwodny o napędzie nuklearnym wyposażony w pociski balistyczne i 3 pułki bombowców średniego zasięgu.
Źródło: Wikipedia.

Ale ta ich armia jest liczebna. Nasza cala armie nakryliby czapkami.

Pozdrawiam.

  Narodziny legendy...
- 30 listopada- Wypadkowi uległ sierż. pil. J. Kukuć. W drodze powrotnej znad misji w Holandi nad Anglią nastąpiło znaczen pogorszenie warunków atmosferycznych (gęsta mgła). Pilot usiłował lądować na jednym z przybrzeżnych lotnisk. W trakcie podchodzenia do lądowania Spitfire sierż. Kukucia z powodu stracił za dużo prędkości i runął na ziemię. Pilot przeżył, choć odniusł ciężkie obrażenia.
- W 1944 niemiecka Luftwaffe nie była już zdolna do jakichkolwiek działań nad polem walki, tak więc RAF zmienił nieco taktykę odnośnie myśliwców. Od tej pory latały niżej a pod ich kadłuby podwieszane były bomby. Celami ataków były punkty dowodzenia, węzły kolejowe, wyżutnie rakiet V-1, składy wojskowe i wiele wiele innych.
- We wrześniu '44 lotnictwo myśliwskie otrzymało za zadanie niszczenie w Holandii (Hadze i okolicach) wyżutni rakiet balistycznych V-2, którymi Niemcy zaczęli bezpośredni bombardować Londyn. Dywizjon 303 również miał swój udział w tych lotach.

- W 1944 roku straty dywizjonu wyniosły: pięciu pilotów poległych w działaniach bojowych, jeden w wyniku wypadku oraz trzech dostało się do niewoli.
- Od października '44 303 latał w składzie 3 Polskiego Skrzydła Myśliwskiego, w pierwszych miesiącach '45 wykonywał loty nad Holandię.
Oto jeden z raportów z takiego lotu, wykonanego 25 lutego 1945 roku:

"Druga eskadra pod dowództwem por. pil. Sergiusza Szpakowicza wystartowała na zadanie bojowe -armed recon-. Około godziny 11:15 piloci zaatakowali cel, który był bardzo silnie broniony przez artylerię przeciwlotniczą. Po wykonaniu ataku samoloty polskie zawróciły w kierunku morza, jednak w okolicach Noorwal znowu dostali się pod ogień artylerii. Po kilku minutach por. Szpakowicz podał przez radio, że temperatura glikolu w jego samolocie podniosła się do 120 stopni i dla tego zawraca w stronę lądu. Ppor. Górecki oznajmił, że udaje się za nim w celu ochrony. Kiedy przyjęto kurs w kierunku pozycji alianckich ppor. Górecki zauważył, że silnik w Spitfire'rze Szpakowicza zaczyna przerywać i wydawać smugi białego dymu. Po osiągnięciu wyspy Shouwen pokrytej wodą por. Szpakowicz nie mógł dalej lecieć i sprubował na niej przymusowo wylądować. Nie doterł jednak do lądu i wpadł do wody 50m od brzegu. Przez około 10 sekund było jeszcze widać ogon Spitfire'a wystający znad wody, jednak puźniej cały samolot zatonął. Ppor. Górecki okrążył dwukrotnie miejsce wypadku, lecz nie widział wydostającego się pilota, uważa, że por. Szpakowicz utonął."

  xXx
Bitwa o Tobruk – długa konfrontacja między Osią a Aliantami w czasie II wojny światowej od 31 marca do 27 listopada 1941 roku, podczas gdy brytyjska 8 armia wyzwoliła Tobruk w ramach operacji Crusader. Podczas poprzednich operacji: Brevity i Battleaxe nie zdołano wyzwolić Tobruku.

Obrońcy

W Tobruku początkowo broniła się australijska 9. Dywizja Piechoty gen. Leslie Morsheada wraz z 18. Brygadą z australijskiej 7. Dywizji Piechoty, czterema brytyjskimi pułkami artylerii, nie w pełni kompletną brytyjską 3. Brygadą Czołgów oraz hinduskim 18. Regimentem Kawalerii. Cała załoga twierdzy liczyła ok. 36 tys. ludzi, dysponowano 120 czołgami, 76 działami przeciwlotniczymi oraz sześcioma pułkami artylerii polowej i przeciwpancernej. W drugiej połowie sierpnia wzmocniono garnizon Tobruku za zgodą gen. Władysława Sikorskiego polską Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich oraz czechosłowackim 11. Batalionem Piechoty. We wrześniu zluzowano Australijczyków, którzy stracili ponad 3000 żołnierzy w walkach. Zastąpiono ich brytyjską 70. Dywizją Piechoty.

Atakujący

Głównymi przeciwnikami "Szczurów Tobruku" były dywizje włoskie: Brescia, Pavia, Trento i Bologna oraz niemiecka 15 Dywizja Pancerna. Głównodowodzącym był tu, ale tylko teoretycznie, Włoch marszałek Ettore Bastico. Faktycznie jednak dowodził w polu generał porucznik Rommel.

Podsumowanie

Tobruk był pierwszą brytyjską twierdzą skutecznie broniącą się podczas II wojny światowej. Była to jedna z pierwszych dużych porażek Osi. Straty aliantów w tej bitwie to przynajmniej 4000 żołnierzy, w tym 109 Polaków. W styczniu 1942 roku rozpoczęła się druga ofensywa Rommla, w której udało mu się zdobyć Tobruk. On sam zaś, po tej akcji został awansowany na feldmarszałka.

  Błąd Niemców
W temat niemieckiej kawalerii wgryzłem jakoś tak machinalnie gdy czytałem w różnych książkach o tym jaką to Niemcy mieli w 1939 roku zmechanizowaną i nowoczesną armię a my Polacy tylko szabelki i koniki... Chciałem sprawdzić jak to było z tą kawalerią czy to tylko my Polacy byliśmy do niej tak przywiązani i czy rzeczywiście była ona tak anachroniczna. I tak się stało że wciągnął mnie ten temat. Przed dojściem nazistów do władzy armia niemiecka posiadała 3 Dywizje kawalerii w skład których wchodziło 18 pułków. Jedna z dywizji stacjonowała we Wrocławiu. Do 1939 roku pozostawiono tylko samodzielne pułki w dowództwach korpusów z których na wypadek wojny miano wydzielić szwadrony i dywizjony kawalerii dywizyjnej dla dywizji piechoty. Po za tym w Prusach Wschodnich zachowano jako jedyne regularne ( duże ) zgrupowanie jazdy 1 Brygadę Kawalerii, składała się ona z 2 lub 3 pułków jazdy ( w różnych publikacjach piszą o 2 lub o 3, ale bardziej prawdopodobne jest że dysponowała 2 pułkami ) oraz jednostek zmotoryzowanych ( motocykliści i inni ) oraz artylerii po części konnej po części zmotoryzowanej. Po za tym w kampanii wrześniowej brał udział 5 pułk kawalerii ( jako jednostka spieszona ) W 1938 roku po przyłączeniu Austrii do Rzeszy z 2 pułków kawalerii armii tego kraju sformowano 11 pułk kawalerii. Pułk ten w 1939 roku był już chyba zmotoryzowany. Zmotoryzowane pułki kawalerii wchodził w 1939 roku w skład dywizji lekkich. Po za tym istniały jeszcze jednostki konne policji, SS oraz straży granicznej. Warto nadmienić że jednostki 1 Brygady Kawalerii nosił nazwę pułków jazdy ( według starej nomenklatury ) a samodzielne pułki takie jak 5 pułk ze Słupska pułków kawalerii, według nowego nazewnictwa.

->Edycja
1 Brygady Kawalerii – 1 września 1939 roku

Dowództwo i Sztab
1 Pułk Jazdy
2 Pułk Jazdy
4 Pułk Jazdy ( chyba rezerwowy )
1 Batalion kolarzy
kompania mostowa
rozpoznawczy dywizjon kawalerii zmotoryzowanej
dywizjon artylerii
kompania saperów
kompania przeciwlotnicza
W każdym pułku jazdy prócz 4 – 5 szwadronów jazdy był także szwadron zmotoryzowany, bateria artylerii konnej i pluton łączności

  Na ratunek Czechom.
Dużo nasłuchałem się o czeskim przemyśle zbrojeniowym, nadwyżkach eksportowych i pojmowałem czeską armię jako mocno nowoczesną, naszpikowaną ówczesną "elektroniką" i stosunkowo nieliczną - z racji niewielkiej w stosunku do Polski liczby mieszkańców. Tymczasem możliwości mobilizacyjne Czechosłowacji sięgały 1 250 000 żołnierzy (tyle Polska wystawiła we wrześniu) - problemem, większych niż w Polsce były mniejszości, do tego u nas relatywnie mniej było dywizji "drugoliniowych". Czechosłowackie dywizje były nieco mniej liczebne od polskich, słabiej nasycone bronią maszynową (choć po zajęciu pozycji ufortyfikowanych i wzmocnieniu siły ognia tamtejszymi ckm-ami mieli już nad Polakami przewagę) i co ważne pozbawione były broni przeciwlotniczej. Polska posiadała liczniejszą artylerię co Czesi częsciowo nadrabiali większym kalibrem. W temacie dział ppanc Polska również miała przewagę (niecały 1000 do 1200), ponadto Czesi nie dysponowali karabinami ppanc, a tych było u nas całkiem sporo. O broni pancernej przeczytam dzisiaj, a o lotnictwie pewnie jutro, ale czeskie letadła nie były chyba wiele liczniejsze niż polski sprzęt lotniczy, zaś sądząc po zdjęciach mogłyby z naszymi P.11 czy P.7 toczyć w miarę równorzędne pojedynki. Wkrótce to zweryfikuję. Co do czołgów - Czesi mieli mniej, ale za to na jednolitym i przyzwoitym poziomie. Tak więc w kwesti liczebności i siły ognia Polska i Czechosłowacja dysponowały zbliżonym potencjałem militarnym.
Czesi posiadali dość silne systemy fortyfikacyjne wzdłuż zagrożonych granic, doktrynalnie natomiast wciąż utkwili w okopach pierwszej wojny światowej, podczas gdy nasi dowódcy świadomi byli manewrowego charakteru nadchodzących wojen.
Do "tłumaczeń" jeszcze wrócę.

  1 czerwca
http://ustka.naszemiasto.pl/wydarzenia/857854.html

Niedawno pisalem o atrakcjach dla dzieci... gdyby ratusz dolozyl staran to moglby byc dzien dziecka wszystkich dzieci z Ustki. W koncu to nie wybrancy placa podatki na sluzby mundurowe. Forum....

Ustka. CSMW zaprasza na "mundurowy" Dzień Dziecka
wczoraj
W niedzielę, 01 czerwca br., na stadionie Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Ustce, odbędzie się festyn dla rodzin służb mundurowych Ustki z okazji Międzynarodowego Dnia Dziecka.

Służby mundurowe Ustki reprezentowane przez Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej, 6 Wojskowy Oddział Gospodarczy, 9 Dywizjon Przeciwlotniczy, Policję, Straż Pożarną, Straż Graniczną, Centralny Ośrodek Szkolenia Poligonowego Sił Powietrznych, Straż Miejską oraz Żandarmerię Wojskową, zorganizują festyn dla rodzin służb mundurowych z okazji Dnia Dziecka.

Impreza rozpocznie się 1 czerwca 2008 roku o godz. 11.00 na stadionie sportowym Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej. Organizatorzy przygotowali atrakcyjny program, który obejmować będzie m.in.:
11.00 ? 15.00 - liczne zabawy sportowo-rekreacyjne dla dzieci i rodziców m.in.: rodzinne skoki na skakance, walkę poduszkami na bomie ,strzelanie na stanowisku ASG (kulkowa broń pneumatyczna podobna do paintballa), rodzinny konkurs rzutów karnych, rodzinną jazdę w płetwach taczką, slalom po omacku i wiele innych. W trakcie festynu będzie można obejrzeć sprzęt artyleryjski (armata S-60 z zestawem radiolokacyjnym ?Blenda?), samochody i wyposażenie Straży Pożarnej, Policji, Żandarmerii Wojskowej oraz Straży Granicznej.
11.30 ? pokaz tresury psów służbowych, przejażdżkę quadami i motocyklami terenowymi Straży Granicznej oraz motocyklami szosowymi Policji
12.30 ? pokaz działania Straży Pożarnej.

  1500 KW i T-34

Uważaj Meffur bo się zagalopujesz, dla nikogo nie było tajemnicą po
przeczytaniu Main Kampf co jest celem Hitlera. I Stalin nie był głupi i
niemcy i mimo że na początku im pasowało być razem wiedzieli doskonale że
kiedyś przyjdzie im sie zewrzeć. Natomiast co do planu Barbarossa, to było
to tylko szczegółowe opracowanie planu ataku, szkic istniał już dawno, jak
bys nie zauważył, czystka w Armi Czerwonej była spowodowana przez najlepsza
akcje wywiadu III Rzeszy w calej jej historii, a to dowodzi, i taki z tego
wniosek, że plan osłabienia i ataku na ZSRR był planowany już dawniej, a
wczesne opracowywanie szczegółowego planu użycia sił i srodków w natarciu
jest głupim pomysłem skoro nie wie się jakie siły będą do dyspozycji. Nikt
nie wiedział jak Hitlerowi się powiedzie jego akcja na zachodzie. Stalin i
jego generałowie co potwierdzaja źródła pisane nie spodziewał sie
konfrontacji przed 1943 rokiem, sądząc że Armia niemiec nie odbuduje i nie
zwiększy do tego czasu swej siły. I to samo mówili Niemieccy generałowi na
temat terminu ataku na ZSRR w czerwcu 1941 że brak sił i zapasów na to by
jednym uderzeniem pobić rosje i jak widać mieli rację. Np dywizje pancerne
miały wiekszą siłe ognia niż w czasie ataku na francję miały za małe stany
ilościowe sprzętu. Przezbrojanie w nowe typy sprzetu nie zostało zakończone,
jeszcze 1949 czołgów to wozy typu P I oraz P II czyli typów kompletnie
nieużytecznych na obecnym etapie ale trzeba przyznać, że w obliczu
rosyjskiego szybkiego czołgu BT które stanowiły gros sił ZSRR,  P II mial
sens. Po derugie mimo że udział sprawdzonych w boju czołgów P III i P IV,
się zwiekszył, to w uzbrojeniu dywizji mimo że przeważa czołg średni to
jednak aż 1/4 z nich to przestarzałe już czeskie P38t. Po doświadczeniach w
wojnie z Polska i francją wozy P III przezbraja siew armatę 50mm, a wozy P
IV w długolufową 75 oraz zwiększa opancerzenie przednie do 60mm i boczne do
40mm. Ale np po reorganizacji dywizji pancernych zimą 40/41 11 dywizji ma w
swym składzie po 2 bataliony czołgów, a 9 posiada 3 zamiast 4 batalionów,
dlatego skład dywizji wacha sie od 147 do 299 czołgów co także wskazuje, że
proces dozbrajania i uzupełniania składu sił nie został zakończony. Dwie
dywizje plus dywizja zmotoryzowana lub dywizja piechoty tworza korpus
pancerny dwa korpusy tworzą grupę pancerną. Grupie pancernej przydzielano
jednostki ciężkiej artylerii, jednostki inżynieryjne i artylerii
przeciwlotniczej oraz jednostki lotnictwa armijnego zwiekszajac znacznie
siłę uderzeniową grupy pancernej. Jak do tego dodamy ze od reorganizacji
każda dywizja pancerna miała w swym składzie drugi pułk strzelców, a same
pułki zostają powiększone do 5 batalionów, to widać wyraźnie że siła jednej
dywizji wzrosła znacznie w porównaniu do roku 1939 w Polsce lub 1940  we
Francji.

I dlatego już z innej beczki co poniektóre porównia osiągnięć dywizji
pancernych na froncie Polski, Rosyjskim i Francuskim w co poniektórych
publikacjach nabieraja innego światła. Jakby to przeliczył to wbrew tym
publikacjom głównie tłumaczonych z zachodniej strony co to wyolbrzymiają swe
sukcesy we Francji w 1940 i w Afryce, wyszłoby, że jesli przyjać siłę
niemieckiej dywizji w Polsce jako 1 to we Francji byłoby to około 0,8 a
czasem mniej, w rosji od 1,4 do 1,8, i skutecznośc obrony by wygladała tak
Polacy i Rosjanie prawie po równo, a Francuzi i Brytyjczycy dawali ostro
dupy.

Grzechotnik
Ps nie mogłem sie powstrzymać bo jakoś nie mogą sobie przypomnieć ani o
Enigmie, nagminie zapominają skad sie brały dokumenty na temat V-2, a i
udział polskich dywizjonów w Angli sie jakoś zmniejsza.
np wspomnienia gen Clarka, że gdy wkraczał do Rzymu dowództwo brytyjskie
zwróciło sie z prośbą by wzeili w tym udział Polacy co im sie należało po
Monte Casinno, to ten odpowiedział że żadnych Greków, Polaków czty straży
pożarnych nie potrzebuje. ten sam Clark który kilkanaście dni po zdobyciu
klasztoru przed frontem korpusu mówił  "Żołnierze gdyby mi dano do wyboru
jakichkolwiek żołnierzy świata - wybrałbym was Polaków"  Ostatnio zaś
National Geographic zapomniało z okazji 50 rocznicy zdobycia Everestu w
opisie wszelkich zdobywców wymienić pierwsze wejście zimowe dokonane przez
Polaków - nie wydaje mi sie by to był przypadek, bo co najdziwniejsze w
polskim wydaniu to było w zagranicznych anglojężycznych już nie.


  Powstanie - przeczytajcie to - ciekawe

| Czy było jakieś miasto które Armia Czerwona obróciła w gruzy tylko
| dlatego, że było to miasto polskie lub zamieszkałe przez Polaków ?

Gdańsk? Nie... A.Cz. obróciła w gruzy Danzig, po jego zdobyciu.



Nie po jego zdobyciu a w trakcie walk zresztą wyjątkowo ciężkich.
To był jakby nie patrzył teren kolebki niemieckiego militaryzmu i ostoii
Niemiec czyli Prusy wschodnie.
Wogóle walki o trójmiasto to dość mało znana karta działań wojennych ale to
były chyba jedne z albo i najcięższe walki na terenie Polski. Niemcy bronili
się tu wyjątkowo zażarcie, mieli świetne wsparcie w postaci artylerii
wielkich okrętów wojennych stojących na redzie portu w Gdyni Lutzow, Schee,
Hipper, Schlesien, Prinz Eugen, Leipzig itd, a kierowanej przez obserwatorów
artyleryjskich na okolicznych wzgórzach. Tylko np 11 marca okręty niemieckie
wystrzelą 5600 pocisków 120mm i 19 tys 105mm, plus duzą liczbę pocisków
najcieższych 280 mm.
27 marca atak na Gdańsk - wspomnienia Wiśniewskiego - przez płonący most
pędzą czołgi, nagle błyska jeden z nich trafiony płonie, reszta odwraca
lufy, ściana budynku się wali. Wspomnienia Niemca o 7 rano nastepuje
straszna kanonada, pociski walą od Hagelbergu (góra koło ul 3maja) aż do
biskupiej Górki, pociski walą w rejon Dworca, z drugiej strony z wyciem
pędzą ciężkie pociski okrętowe. Z zabetonowanych okien do nacierających
Rosjan ogień prowadzą ciezkie karabiny, piechota zalega pod ogniem,
podciagniete działa i czołgi stzrelają do gniazd na wprost.  Właśnie 26
marca jeden celny pociska rozbija stanowisko dowodzenia 37 gwardyjskiej
dywizji, ginie dowódca, jego zastępca, szef sztabu, i wielu oficerów
sztabowych.
Wspomnienia żołnierza przerzuconego z Kurlandi Katnera -  Na Długiej morze
ognia, na Długim Targu leża rozbite wozy bojowe, na placu pali się
cieżarówka, płoną opony i silnik, 20 ludzi usiłuje ja pchnąc bo wypełniona
jest pociskami przeciwlotniczymi. itd.
Jak łatwo zauważyć wynika z tego że gdańs był umocniony i silnie broniony do
czego zresztą się dobrze nadaje, pocięty rzeczkami i kanałami.
O walkach w Gdyni Niemcy piszą "Piekło Gotenhafen" i wspominją że były to
najcieższe walki w jakich brali udział. W walkach o trójmiasto straty po obu
stronach są ogromne. Obliczane łacznie na blisko 300 tys zabitych i rannych.
Tylko okopy i umocnienia naokoło samej Gdyni rozpoczęto już kopać w
listopadzie i prace wykonywało 9 tys mężczyzn na trzy zmiany non stop.
Gdynie zdobywano od zaplecza bo najwygodniejszą drogą, doliną Redy nie dało
się przejść była bowiem pod tak silnym ostrzałem artylerii okrętowej i dział
ustawionych na zalesionych wzgórzach , że Radzieckie dowództwo uzanało to za
samobójstwo.

Grzechotnik

Jakby ktoś miał jakieś dokładne opisy to chętnie poczytam.


  Historia - Walki aliantów z Niemcami w Afryce północnej
I bitwa pod El Alamein
Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pierwsza bitwa pod El Alamein - bitwa stoczona w ramach Zachodniej Kampanii Pustynnej w dniach 1-31 lipca 1942 r. między włoskimi wojskami i niemieckimi oddziałami Afrika Korps pod dowództwem Erwina Rommla, a brytyjską 8. Armią dowodzoną przez gen. Claude'a Auchinlecka.

Po porażce w bitwie pod Gazala w czerwcu 1942 r. brytyjska 8. Armia wycofała się z Mersa Matruh na linię Alamein w Egipcie, 60-kilometrową lukę między El Alamein i depresją Al-Kattara na Pustyni Libijskiej.

1 lipca nastąpił atak Afrika Korps. Linie alianckie wytrzymały atak i spowodowały utknięcie oddziałów Osi. 2 lipca Rommel skoncentrował swoje siły na północy, zamierzając obejść El Alamein. Gen. Auchinleck zarządził kontratak na centrum linii przeciwnika, jednak bez rezultatu. Wskutek silnego oporu wojsk alianckich Rommel zdecydował się dokonać przegrupowania i bronić osiągniętych rubieży.

Auchinleck zaatakował ponownie 10 lipca w Tel el Eisa na północy, biorąc do niewoli ok. tysiąca jeńców. Po nieudanym kontrataku Niemców brytyjski generał ponownie zaatakował w centrum, staczając dwie kolejne potyczki pod Ruweisat, 14 i 21 lipca. Nie przyniosły one sukcesu, a brak broni pancernej, która nie dotarła na czas do piechoty, spowodował utratę 700 żołnierzy. Pomimo tego 27 lipca przypuszczono dwa kolejne ataki na północ od Tel el Eisa, jednak z niewielkim skutkiem - drugi atak, pod Miterija, okazał się pechowy, gdyż z powodu nieoczyszczenia pól minowych do żołnierzy nie dotarła broń pancerna, która mogła ich skutecznie wesprzeć w obliczu niemieckiego kontrataku.

8. Armia była wyczerpana i Auchinleck rozkazał zakończyć operacje ofensywne i rozpocząć umacnianie linii obronnych, spodziewając się poważniejszej ofensywy niemieckiej.

Bitwa doprowadziła do sytuacji patowej, jednak postępy wojsk Osi na Aleksandrię i Kair zostały zatrzymane. Podjęta przez Rommla w sierpniu kolejna próba obejścia lub przełamania sił alianckich została zniweczona w bitwie pod Alam Halfa, a w październiku wzmocniona 8. Armia, teraz pod dowództwem marszałka Montgomery'ego, ostatecznie pokonała siły Osi w drugiej bitwie pod El Alamein.



Bitwa o Tobruk była długą konfrontacją między Osią a Aliantami w czasie II wojny światowej od 31 marca do 27 listopada 1941 roku podczas gdy brytyjska 8 armia wyzwoliła Tobruk w ramach operacji Crusader. Podczas poprzednich operacji: Brevity i Battleaxe nie zdołano wyzwolić Tobruku.

W Tobruku początkowo broniła się australijska 9. Dywizja Piechoty gen. Leslie Morsheada wraz z 18. Brygadą z australijskiej 7. Dywizji Piechoty, czterema brytyjskimi pułkami artylerii, nie w pełni kompletną brytyjską 3. Brygadą Czołgów oraz hinduskim 18. Regimentem Kawalerii. Cała załoga twierdzy liczyła ok. 36 tys. ludzi, dysponowano 120 czołgami, 76 działami przeciwlotniczymi oraz sześcioma pułkami artylerii polowej i przeciwpancernej. W drugiej połowie sierpnia wzmocniono garnizon Tobruku za zgodą gen. Władysława Sikorskiego polską Samodzielną Brygadą Strzelców Karpackich oraz czechosłowackim 11. Batalionem Piechoty. We wrześniu zluzowano Australijczyków, którzy stracili ponad 3000 żołnierzy w walkach. Zastąpiono ich brytyjską 70. Dywizją Piechoty.

Głównymi przeciwnikami "Szczurów Tobruku" był dywizje włoskie: Brescia, Pavia, Trento i Bologna oraz niemiecka 15 Dywizja Pancerna. Głównodowodzącym był tu, ale tylko teoretycznie, Włoch marszałek Ettore Bastico. Faktycznie jednak dowodził w polu generał porucznik Rommel.

Tobruk był pierwszą brytyjską twierdzą skutecznie bronioną się podczas II wojny światowej. Była to jedna z pierwszych dużych porażek Osi. Straty aliantów w tej bitwie to przynajmniej 4000 żołnierzy, w tym 109 Polaków. W styczniu 1942 roku rozpoczęła się druga ofensywa Rommla, w której udało mu się zdobyć Tobruk. On sam zaś, po tej akcji został awansowany na feldmarszałka.


  Struktura MW (stan 05.2005 - z prośbą o weryfikację)
DOWÓDZTWO MARYNARKI WOJENNEJ

3 Flotylla Okrętów (Gdynia)
31. Dywizjon Okrętów Rakietowych
OORP Pułaski, Kościuszko (fregata typu OHP)
OORP Orkan, Piorun, Grom (proj. 660, NATO: SASNITZ)
OORP Świnoujście, Władysławowo (proj. 205, NATO: OSA I)
32. Dywizjon Okrętów Rakietowych
OORP Górnik, Hutnik, Metalowiec, Rolnik (proj. 1241RE, NATO: TARANTUL I)
Dywizjon Okrętów Podwodnych
ORP Orzeł (proj. 877EKM, NATO:KILO)
OORP Sokół, Sęp, Bielik, Kondor (typ KOBBEN)
Dwyizjon ZOP
ORP Kaszub (proj. 620, NATO: BAL-COM-6)
Dywizjon Okrętów Szkolno Badawczych
ORP Elew
OORP Wodnik, Gryf
ORP Iskra II
Grupa Okrętów Rozpoznawczych
OORP Nawigator, Hydrograf
FORMOZA – Sekcja Działań Specjalnych MW
Komenda Portu Wojennego Gdynia
Dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających
•OORP Lech, Piast (proj. 570)
•ORP Bałtyk (proj. ZP-1200)
•ORP Z-9 (zbiornikowiec wodny proj. ZW2)
•SD-11 pływająca stacja demagnetyzacyjna (proj. B208)
•K-8, K-11: poławiacze torped (proj. KORMORAN)
•kutry, barki, motorówki, holowniki
69. Batalion Transportowy
Batalion Ochrony i Obsługi
Garnizonowa Straż Pożarna
Baza Techniczna MW

8 Flotylla Obrony Wybrzeża (Świnoujście)
2. Dywizjon Okrętów Transportowo – Minowych (Świnoujście)
OORP Lublin, Gniezno, Kraków, Poznań, Toruń (proj. 776)
ORP Czernicki
12. Woliński Dywizjon Trałowców (Świnoujście)
12 trałowców typu Gardno (207P)
grupa płetwonurków minerów
16. Dywizjon Kutrów Zwalcza Okrętów Podwodnych (Kołobrzeg)
8 kutrów proj. 918m. PILICA (4 będą wycofane)
8. rejon Obserwacji i Łączności (Świnoujście)
8. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (Międzyzdroje)
8. Batalion Saperów (Dziwnów)
4. batalion Minowania (Dziwnów)
30. Kompania Przeciwchemiczna (Międzyzdroje)
Komenda Portu Wojennego Świnoujście
Dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających
•ORP Kadet
•OORP Bolko, Semko
•Holowniki, barki, kutry, motorówki, stacja demagnetyzacyjna, zbiornikowiec, warsztat pływający
Komenda Portu Wojennego Kołobrzeg
Grupa Pomocniczych Jednostek Pływających
•OORP Zbyszko, Maćko
•holownik, barka

9 Flotylla Obrony Wybrzeża (Hel) (w trakcie rozformowania)
13. Dywizjon Trałowców (Hel)
OORP Flaming, Mewa, Czajka (proj. 206FM)
OORP Mamry, Wigry, Śniardwy, Wdzydze (proj. 207M)
ORP Gopło (proj. 207D)
Grupa płetwonurków - minerów
9. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej (Ustka)
43. batalion Saperów (Hel-Bór)
55. Kompania Przeciwchemiczna (Rozewie)
7. Rejon Obserwacji i Łączności
Komenda Portu Wojennego Hel

Brygada Lotnictwa MW (Gdynia)
28. Eskadra Lotnicza (Gdynia)
SH-2G Seasprite – śmigłowce pokładowe (4 szt.)
W-3 Sokół – śmigłowce transportowe (2 szt.)
Mi-17 – śmigłowce wielozadaniowe (?? szt.)
Mi-2 – Śmigłowce wielozadaniowe (?? szt.)
M-28 Bryza – samoloty wielozadaniowe (?? szt.)
29. Eskadra Lotnicza (Darłowo)
Mi14PŁ – śmigłowce ZOP (10 szt.)
Mi14PS – śmigłowce ratownicze (2 szt.)
W-3RM Anakonda - śmigłowce ratownicze (6 szt.)
Mi2RM – śmigłowce wielozadaniowe (6 szt.)
30. Eskadra Lotnicza (Siemirowice)
M-28 Bryza-1R – samoloty rozpoznawcze (?? szt.)
43. Baza Lotnicza (Gdynia Babie Doły)
44. Baza Lotnicza (Darłowo i Siemirowice)

Akademia MW (Gdynia)
Centrum Szkolenia MW (Ustka)

Jednostki i Instytucje MW
1. Morski Pułk Strzelców
11. Pułk Łączności MW (będzie przeformowany w batalion)
Ośrodek Szkolenia Nurków I Płetwonurków WP
Węzeł Łączności Dowództwa Marynarki Wojennej
Zespół Informatyki MW
Biuro Hydrograficzne MW
Dywizjon Zabezpieczenia Hydrograficznego [ORP Kopernik, OORP Arctowski, Heweliusz]
Orkiestra Reprezentacyjna MW

  Jednostki wojskowe w Gdańsku
A tu jest cała historia 7 Łużyckiej Dywizji Desantowej:

Rozkazem ministra obrony narodowej nr 051/MON z 8 X 1963 r. powołana została 7 Łużycka Dywizja Desantowa – poprzedniczka 7 Brygady Obrony Wybrzeża. Była pierwszym tego typu związkiem taktycznym w dziejach Wojska Polskiego.

Bazę wyjściową do sformowania dywizji stanowiły: 23 Kaszubska Dywizja Piechoty stacjonująca w Gdańsku i Lęborku (w lipcu 1963 r. przemianowana na Dywizję Desantową), 3 pułk piechoty morskiej z Dziwnowa podległy Marynarce Wojennej oraz 34 pułk piechoty 8 DP stacjonujący w Słupsku. Jednostki te przeszły do 7 ŁDD wraz ze sztandarami i sprzętem bojowym. Dywizję sformowano wg następującej organizacji:
- dowództwo i sztab dywizji w Gdańsku – ze sztabu 23 DD.
Pułki:
- 4 Pomorski Pułk Desantowy w Lęborku z 79 pp 23 DD;
- 34 Budziszyński Pułk Desantowy w Słupsku z 34 pp 8 DP;
- 35 Gdański Pułk Desantowy z 76 pp 23 DD i 3 ppm MW.
Bataliony:
- 11 batalion czołgów średnich w Słupsku z bczś 23 DD;
- 41 dywizjon rakiet taktycznych w Gdańsku z 41 pah 23 DD;
- 20 dywizjon artylerii rakietowej BM-21 z 41 pah 23 DD;
- 58 batalion saperów w Lęborku z bsap 23 DD (w latach 70. numerację batalionu zmieniono ma 18 bsap);
- 7 batalion remontowy w Słupsku z brem 23 DD.
Samodzielne kompanie (baterie):
- kompania ochrony i regulacji ruchu w Gdańsku z kompanii dowodzenia 23 DD;
- 52 kompania rozpoznawcza w Leborku z kr 23 DD;
- 23 kompania Łączności w Gdańsku z kłącz 23 DD;
- 29 bateria artylerii przeciwlotniczej w Gdańsku z daplot 23 DD;
- 7 kompania zaopatrzenia w Gdańsku z kzaop 23 DD;
- dywizyjny punkt zaopatrzenia w Gdańsku oraz piekarnia polowa, łaźnia, pralnia, poczta itp.;
- eskadra śmigłowców łącznikowych.

Pierwszym dowódcą dywizji został wykładowca ASG płk dypl. Henryk Rzepkowski. Kolejnymi dowódcami byli: płk dypl. Stanisław Kruczek, płk dypl. Tadeusz Urbańczyk. Gen. bryg. Leszek Kozłowski, gen. bryg. Henryk Szafrański, płk dypl. Ryszard Lackner, płk dypl. Zbigniew Głowienka, płk dypl. Andrzej Wołowiecki.

Okres organizacji dywizji cechował brak jakichkolwiek doświadczeń. Rosjanie kierując się wymogami ochrony tajemnicy nie przekazali swoich doświadczeń. W tej sytuacji najbardziej pomocna okazała się ASG, z której uzyskano materiały o działalności jednostek desantowych armii amerykańskiej i brytyjskiej.

Po raz pierwszy żołnierze dywizji w niebieskich beretach i z kotwicą na lewym rękawie wystąpili podczas przysięgi 15 grudnia 1963 r.

Rok później rozpoczęło się wyposażanie jednostek dywizji w pływające transportery Topas produkcji czechosłowackiej. Zastąpiły one samochody Zis-151. Ich główna zaletą była duża dzielność morska, wadą – brak uzbrojenia. Wieżyczki z karabinami KPWT i PKT zamontowano na nich dopiero w 1971 r. Doskonale współdziałały z czołgami PT-76, zarówno na lądzie, jak i w wodzie.

Dywizja szkoliła się na poligonach Okonek, Drawsko Pomorskie i Orzysz, a w zakresie działań desantowych na plażach Ustki, Ognicy i Jelitkowa.

2 sierpnia 1986 r. 7 Łużycka Dywizja Desantowa została przemianowana na 7 Łużycką Brygadę Obrony Wybrzeża. Zmieniono jej przeznaczenie, a w szkoleniu główny nacisk położono na przygotowanie do prowadzenia obrony wybrzeża na własnym terytorium. Niebawem poddano brygadę restrukturyzacji, w wyniku której zmniejszono skład stanów osobowych, rozwiązano 11 bcz i 41 da, pododdziały sztabowe (kr, kłącz i kor, pplot) połączono w jeden organizm – batalion dowodzenia.

Kolejne ograniczenia finansowe na obronę narodową spowodowały zatrzymanie dopływu nowego sprzętu i zestarzenia się istniejącego, zmniejszenia liczby i rozmachu ćwiczeń, pogorszenie wystroju miejsc zakwaterowania. Układ CFE-1 spowodował konieczność dalszej redukcji uzbrojenia brygady, pod palnik idą ostatnie czołgi i Topasy.

  Mogło być inaczej?
Żabojady a Niemcy we wrześniu 1939.
Armia francuska zaiste potężną jest, ale głównie na papierze. Doktryna wojenna jest mocno obronna, dowództwo trwa w schematach I wojny (vide niedawna reakcja na koncepcje niejakiego de Gaulle'a). Jeżeli mają prowadzić ofensywę - spójrzmy na potencjalną pięść.
Liczba nowych (niekoniecznie nowowczesnych) czołgów, wynosząca ok. 1500 imponuje. Jednak spójrzmy na organizację broni pancernej. Jedyna dywizja pancerna jest jeszcze w trakcie formowania. Najsilniejszymi związkami pancernymi są 2 dywizje zmechanizowane, po 174 czołgi - i to najprawdopodobniej trochę niezłych (szczególnie S-35, H-35, H-39 tudzież AMR sporo gorsze). 5 dywizji kawalerii ma po 22 czołgi - tyle co nic. Reszta rozbita jest między 39 samodzielnych batalionów - i są to pojazdy niskiej jakości (R-35, którego jedyną zaletą jest mocne opancerzenie; sporo jest też antyczynch FT 17 z I wojny, one liczą się poza tym 1500). Samodzielne bataliony nadają się wyłącznie do użycia w szykach piechoty, ich sprzęt ma mizerną prędkość, marny zasięg, brak sprzętu łączności (chorągiewki...) i dwuosobowe, nieefektywne załogi.
Lotnictwa pola walki, podobnego efektywnością do Stukasów nie ma wcale, niezłe skądinąd rozpoznawcze Potezy 63.11, które próbowano używać w tej roli w 1940 okazały się nieefektywne.
Mają ok. 500 przyzwoitych średnich bombowców.
Francuscy rezerwiści są raczej słabo wyszkoleni.
Niemcy na zachodzie.
Grupa Armii "C" liczy 1.9 31 dywizji piechoty, 10.9 - 43 dywizje. 11 spośród nich to pełnowartościowe dywizje kadrowe, reszta - zmobilizowani rezerwiści; statystyczna niemiecka DP miała 75 dział ppanc. Prawda, nie ma w ogóle związków pancernych i zmechanizowanych, większość lotnictwa pola walki i bombowego przeznaczona jest do ataku na Polskę. Jednak 500 Messerschmittów Bf-109 i liczna artyleria przeciwlotnicza są w stanie potężnie przeciwstawić się alianckiej ofensywie powietrznej. Jest, taka czy inna, Linia Zygfryda, której lekceważyć całkowicie nie można.
Brak związków pancernych w pierwszej fazie operacji, czyli obrony i działań opóźniających nie ważyłby bardzo. Po 12-15 września zarówno takie związki, jak i lotnictwo możnaby zacząć wycofywać z frontu polskiego bez wielkich konsekwencji, zreszą w realu lotnictwo bombowe zaczęło odpływać na zachód w dniach 19-21.9.
Francuska ofensywa nie miałaby w sobie nic z Blitzkriegu, byłyby to działania prowadzone powoli, przy uporczywej obronie niemieckiej, z wykorzystaniem francuskiego, czyli psującego się często sprzętu, przez żołnierzy o niewysokim morale. Niemcy mogliby ją prawdopodobnie spokojnie powstrzymać, zadając nacierającym duże straty i dość szybko wyprowadzić kontrofensywę.
Armia polska, na takim czy innym przedmościu nie byłaby w stanie wiele zdziałać, nawet gdyby wróg nie posuwał się do przodu. Ewentualne próby kontruderzeń zostałyby odparte przez okopanych Niemców, straty w ludziach byłyby wielkie, utraconoby resztki lotnictwa i broni pancernej.
Kwestia dostaw przez Rumunię. Francuzi nie mogliby uzupełniać braków amunicji karabinowej, ichnia nie pasowała do Mauserów i kmów. Wątpliwe aby niewielka produkcja brytyjska (do kmów czołgowych BESA) pomogła. To samo z amunicją do artylerii ppanc, lepiej z polową, z wyjątkiem haubic 100 mm. Samoloty - owszem, wysłanoby 120 Morane'ów, 11 Hurricane'ów i 160 bombowców Battle - ale polscy lotnicy i służby musieliby je opanować, a to nie jest kwestia tygodnia... Wątpliwe, żeby w obliczu strat fransuskich podczas ofensywy i konieczności uzupełniania wszystkiego Polacy mogli liczyć na wiele.
Co robi Stalin? Może w wyniku ofensywy zachodniej wstrzymuje swoją i przybiera postawę wyczekującą. Co dalej? Może francuska delegacja błagalna uzyskałaby jego wyjście z paktu R-M, np. za cenę zgody na okupację Polski, Finlandii, Rumunii i Niemiec do Łaby?
Teoretycznie można rozważać jeszcze osłabienie pozycji Hitlera i jego usunięcie w wyniku uwikłania Rzeszy w wojnę na dwa fronty.

  Moja wizja Wojska Polskiego w roku 2014
7. BOW od kilku lat znów ćwiczy desantowanie z morza, specjalizuje się w obronie wybrzeża (regularnie ćwiczą - mam tu na myśli nie tylko desant - przede wszystkim na Wicku - do którego mają 20 km). Ten kierunek rozwoju może okazać się perspektywiczny i potrzebny.

A jeśli chodzi o 15., to rzeczywiście, jej lokalizacja chyba byłaby lepsza... 16. stacjonuje za to tylko w jednym garnizonie, a 15. w dwóch.

A oto bardzo robocza propozycja redukcji i reorganizacji naszych sił. Koncepcja pozostaje niezmieniona - nie ma dowództw dywizji/korpusów, posiadających stale podporządkowane jakieś oddziały. Są 3 dowództwa, z których dwa pełnią rolę a'la dowództwo dywizji i jedno a'la dowództwo korpusu (są to jedynie "sztaby" bataliony/pułki dowodzenia) i pod ich rozkazy trafiają dowolnie konfigurowane do danego zadania jednostki:

Część główna:
- 1 Warszawska Brygada Pancerna (Wesoła)
- 7 Pomorska Brygada Zmechanizowana Obrony Wybrzeża (Słupsk)
- 10 Brygada Kawalerii Pancernej (Świętoszów)
- 12 Brygada Zmechanizowana (Szczecin)
- 16 Pomorsko-Warmińska Brygada Zmechanizowana (Morąg)
- 17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana (Międzyrzecz)
- 21 Brygada Strzelców Podhalańskich(Rzeszów)
- 6 Brygada Desantowo-Szturmowa (Kraków)
- 25 Brygada Kawalerii Powietrznej (Tomaszów Mazowiecki)

Artyleria:
- 1 Ciechanowski Pułk Artylerii (Ciechanów)
- 2 Pułk Artylerii Legionów (Choszczno)
- 23 Śląska Brygada Artylerii (Bolesławiec)

Obrona plot:
- 69 Leszczyński Pułk Przeciwlotniczy (Leszno)
- 3 Pułk Przeciwlotniczy (Szczecin)
- 13 Elbląski Pułk Przeciwlotniczy (Elbląg)
- 8 Koszaliński Pułk Przeciwlotniczy (Koszalin)

Dowodzenie:
- 1 Kujwasko – Pomorski Batalion Dowodzenia
- 1(2) Batalion Dowodzenia
- 12 Batalion Dowodzenia
- 5 Pułk Dowodzenia (Kraków)
- 9 Pułk Dowodzenia (Białobrzegi)
- 10 Wrocławski Pułk Dowodzenia (Wrocław)
- 15 Brygada Wsparcia Dowodzenia (Sieradz)

Rozpoznanie:
- 10 Batalion Rozpoznawczy
- 12 Batalion Rozpoznawczy
- 2 Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy (Hrubieszów)
- 9 Warmiński Pułk Rozpoznawczy (Lidzbark Warmiński)

OT:
- 1 Gdańska Brygada OT (Lębork)
- 3 Zamojska Brygada OT (Zamość)
- 14 Brygada OT (Przemyśl)
- 18 Brygada OT (Białystok)
- 22 Karpacka Brygada Piechoty Górskiej OT (Kłodzko)

Chemicy:
- 1 Kompania Chemiczna
- 11 Kompania Chemiczna
- 12 Kompania Chemiczna
- 4 Pułk Chemiczny (Brodnica)

Saperzy:
- 2 Batalion Saperów
- 5 Batalion Saperów
- 15 Batalion Saperów
- 1 Dębliński Pułk Drogowo-Mostowy (Dęblin)
- 2 Inowrocławski Pułk Komunikacyjny (Inowrocław)
- 3 Włocławski Pułk Drogowo-Mostowy (Chełmno)
- 5 Pułk Inżynieryjny (Szczecin)
- 1 Brzeska Brygada Saperów (Brzeg)
- 2 Mazowiecka Brygada Saperów (Kazuń)

Logistyka:
- 1 Batalion Zaopatrzenia
- 4 Batalion Zaopatrzenia
- 12 Batalion Zaopatrzenia
- 1 Batalion Remontowy
- 11 Batalion Remontowy
- 1 Pomorska Brygada Logistyczna (Bydgoszcz)
- 10 Opolska Brygada Logistyczna (Opole)

Inne:
- 1 Batalion Medyczny
- 11 Batalion Medyczny
- 12 Batalion Medyczny
- 1 Pułk Specjalny Komandosów (Lubliniec)
- 11 Batalion WRE
- 10 Pułk Samochodowy (Warszawa)
- 56 Kujawski Pułk Śmigłowców Bojowych (Inowrocław)

  Bitwa pancerna na przedpolach Warszawy 1944
był to kolejny (3) miesiąc nieustannej ofensywy >poczatkiem był " Bagration" > stawka nie miała "duzych rezerw"



Spójrzmy więc, jakie to związki i oddziały znajdowały się na dzień 1 sierpnia 1944 roku w odwodzie Stawki:

Dowództwo 4 Frontu Ukraińskiego (wraz z jednostkami dyspozycyjnymi – zabezpieczenia bojowego, inżynieryjnymi, zapasowymi, a także formacjami i urządzeniami tyłowymi),

61 armia (dowództwo wraz z jednostkami zabezpieczenia bojowymi oraz oddziałami i urządzeniami tyłowymi)
- 9 gwardyjski korpus piechoty
- - 12 gwardyjska dywizja piechoty
- - 212 dywizja piechoty
- - 415 dywizja piechoty
- 89 korpus piechoty
- - 23 dywizja piechoty
- - 55 dywizja piechoty
- - 397 dywizja piechoty
- 38 gwardyjska brygada artylerii armat
- 60 gwardyjski pułk artylerii korpuśnej
- 533 pułk artyleryjski myśliwsko - przeciwpancerny
- 547 pułk moździerzy
- 1282 pułk artylerii przeciwlotniczej
- 40 dywizjon pociągów pancernych
- 38 brygada inżynieryjno - saperska

6 armia (dowództwo wraz z jednostkami zabezpieczenia bojowymi oraz oddziałami i urządzeniami tyłowymi)
- 159 brygada artylerii armat
- 1248 pułk artyleryjski myśliwsko - przeciwpancerny
- 531 pułk moździerzy
- 1587 pułk artylerii przeciwlotniczej
- 62 brygada inżynieryjno - saperska

42 armia (dowództwo wraz z jednostkami zabezpieczenia bojowymi oraz oddziałami i urządzeniami tyłowymi)
- 122 pułk moździerzy
- 631 pułk artylerii przeciwlotniczej

2 gwardyjski korpus zmechanizowany
- 4 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 5 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 6 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 37 gwardyjska brygada pancerna
- 23 gwardyjski pułk czołgów
- 24 gwardyjski pułk czołgów
- 25 gwardyjski pułk czołgów
- 251 gwardyjski pułk dział pancernych
- 1509 pułk dział pancernych
- 159 pułk artylerii przeciwlotniczej

5 gwardyjski korpus zmechanizowany
- 10 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 11 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 12 gwardyjska brygada zmechanizowana
- 24 gwardyjska brygada pancerna
- 104 gwardyjski pułk dział pancernych
- 1447 pułk dział pancernych
- 763 pułk artylerii przeciwlotniczej

8 korpus zmechanizowany
- 66 brygada zmechanizowana
- 67 brygada zmechanizowana
- 68 brygada zmechanizowana
- 116 brygada pancerna
- 895 pułk dział pancernych
- 1716 pułk artylerii przeciwlotniczej

20 korpus pancerny
- 8 gwardyjska brygada pancerna
- 80 brygada pancerna
- 155 brygada pancerna
- 7 gwardyjska brygada zmotoryzowana
- 1895 pułk dział pancernych
- 1711 pułk artylerii przeciwlotniczej

- 5 gwardyjska brygada pancerna
- 256 brygada pancerna
- 7 gwardyjski pułk czołgów
- 66 gwardyjski pułk czołgów
- 76 gwardyjski pułk czołgów
- 252 gwardyjski pułk ciężkich dział pancernych
- 334 gwardyjski pułk ciężkich dział pancernych
- 354 gwardyjski pułk dział pancernych
- 355 gwardyjski pułk dział pancernych
- 360 gwardyjski pułk dział pancernych
- 365 gwardyjski pułk dział pancernych
- 380 gwardyjski pułk dział pancernych

- 39 artyleryjska brygada myśliwsko - przeciwpancerna
- 444 artyleryjski pułk myśliwsko - przeciwpancerny
- 1260 pułk artylerii przeciwlotniczej
- 1485 pułk artylerii przeciwlotniczej
- 1680 pułk artylerii przeciwlotniczej

Tak więc w tym czasie, kiedy Niemcy rzucali do akcji wszystko, co tylko mogli, Rosjanie wciąż dysponowali potężnymi odwodami strategicznymi.

Pozdrawiam
Wojtek
http://www.pw44.pl/na_przedpolu_warszawy.pdf

  Flak w rejonie Warszawy
Hm, to chyba nie do końca tak Merten. Oczywiście, że Flak Regiment to sztab, któremu w zależności od sytuacji podporządkowywano różne jednostki. Tak było i tym razem. Chodzi mi natomiast o to, że raczej w 80 Pułku nie było 1 sierpnia 1944 115. Flak-Abt (E), a jeśli już, to tylko 1. i 2. bateria. W sprawozdaniu o walkach Pułku o Warszawę nie znalazłem tej jednostki artylerii kolejowej, choć przyznam, że jej 1. i 2. bateria gdzieś się zawieruszyły

Natomiast 3. i 4. bateria 115 (E) były w tym czasie (a przynajmniej znalazłem na to dokumenty) w Flak Regiment 34 z 23 Flak-Div i walczyły na południu pod Dęblinem, strzelając m.in do naszych żołnierzy z LWP. Zresztą artyleria kolejowa mocno jeździła na linii Wisły, a obok 115 Dywizjonu był tu jeszcze 395 dywizjon kolejowy. Zresztą nawet przy Flak Rgt 97 znalazłem oznaczenie E (kolejowy).

[ Dodano: Sob 26 Maj, 2007 ]
Teraz nieco szerzej o 10. Flak-Brigade w sierpniu 1944. Jej sztab był zmotoryzowany, podobnie jak dowództwa pułków 23 i 80 (co do 97 to jak napisałem był jakiś CHYBA kolejowy), ale większość podległych oddziałów nie. Były to bowiem dywizjony stacjonarne, ale Niemcy zupełnie jak nie oni wykazali się elastycznością i były one... częściowo zmotoryzowane! Dla nas zresztą na nieszczęście, bo takie mobilne baterie 80 Pułku jeździły razem z grupami Bacha po Warszawie i dawały im solidne wsparcie ogniowe...

Omawiany tu 23 Pułk Flak składał się z dowództwa (a zatem właśnie jak słusznie zauważył Merten z 23 Flak-Rgt Stab) i był podporządkowany obok 10 Flak-Brigade najpierw wprost 9 Armii, a potem VIII KA. Pułkowi działającemu nad Wisłą podlegały oddziały piechoty (529 batalion i dwie kompanie 944 batalionu), oddziały budowalne, przejściowo różne inne jednostki. Artyleria 73 DP stojąca w strefie działań 23 Pułku w sierpniu podlegała natomiast swej macierzystej dywizji. Oczywiście podstawą siły pułku artylerii przeciwlotniczej powinien być flak - tutaj były to stacjonarny 661 Dywizjon (Abteilung) oraz część 235 Dywizjonu Flak.

80 Pułk Flak jest najlepiej znany. Na 1 sierpnia wprawdzie nie znalazłem informacji o 115 dywizjonie kolejowym (E), ale i bez niego pułk miał dwa bataliony (oddziały) reflektorów oraz dywizjony Flak: 802, część 235, 494 (te trzy mieszane) oraz 769 (lekki - działka 20 mm i 37 mm), do tego dochodziło jeszcze nieco artylerii Flak z oddziałów krajowych Heimatflak (np. 3/VIII). Łącznie na 1 sierpnia 80 Pułk miał 19 baterii ciężkich (Flak 88 mm), 3 średnie (37 mm) oraz 11 lekkich (20 mm, w tym działka czterolufowe) i liczył ok. 3000 żołnierzy (całe siły Luftwaffe w Warszawie 1 sierpnia 1944 liczyły 6200 żołnierzy). Baterie podzielono na tzw. Flak-Kamptruppe. Siła baterii była bardzo różna - ciężkie były mniej liczne, ale np. baterie działek 20 mm liczyły czasem i 12 armatek, jak przykładowo 1. Bateria 769 Dywizjonu Flak.

Jak napisałem na wstępie, Flaku w Warszawie i okolicach było w sierpniu 1944 jak mrówków. Jak mrówków, i to różnych kolorów! Walczył tu Flak z Luftwaffe, Waffen-SS (sam oddział ochrony plot Himmlera!) oraz Heer! Tylko taki np. Dywizjon Przeciwlotniczy Wojsk Lądowych 306 (He. Flak-Abt 306) liczył bagatela 60 armat kal. 88 i 37 mm. Razem z 3. kompanię 20 mm działek 173 Panzerjager Abt podlegał już na początku sierpnia 1132 BGren i stał na północnym brzegu Pilicy. He he, ta 1132 BGren miała więcej dział plot niż samochodów

  Flak w rejonie Warszawy
Otóż trudno jest mówić o strukturze pułku o tyle, że Flak-Regiment to było tylko dowództwo.
Problem w tym, że takiemu dowództwu mogło podlegać od jednego do kilku dywizjonów oraz samodzielne baterie Flak. Reguł nie było ŻADNYCH!
1 sierpnia 1944 roku 80. Flak-Rgt miał np. czterobateryjny 115. ciężki kolejowy dywizjon artylerii plot - 115. Flak-Abt (E)



Według zestawienia na dzień 1 sierpnia 1944 roku w skład II korpusowi artylerii przeciwlotniczej (II. Flakkorps) wchodziły cztery związki taktyczne:

12 dywizja artylerii przeciwlotniczej (12. Flak-Division)

- sztab 21 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 21) + gem. I./ Flak-Regiment 64, gem. I. / Flak-Regiment 3, gem. I./ Flak-Regiment 34, gem. I./ Flak-Regiment 701, gem.661, gem.854, II. / FAS II, Sw. 1./585, I./ Flak-Regiment 29
- sztab 101 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 101) + gem 494 (bez 4 baterii), 296 (bez 4 baterii), le 83 (Sf) (sztab + baterie 1 - 3), Sw.260 (sztab + baterie 1 - 4) oraz gem.235 (sztab + baterie 1 - 6)
- sztab 125 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 125) z gem. II./ Flak-Regiment, gem. I./ Flak-Regiment 111 oraz gem.641
- sztab 134 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 134) + gem. I./ Flak-Regiment 11, gem. I./ Flak-Regiment, le.71 (Sf), le.769, 8./le.762, 4./le.886 oraz 1./le.916
- Luftnachrichten-Abteilung 132

18 dywizja artylerii przeciwlotniczej (18. Flak-Division)

- sztab 6 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 6) + le. 76, le.93 (Sf), gem. II./ Flak-Regiment 49, gem. I./ Flak-Regiment 111, gem. I./Lehr oraz gem. II./ Flak-Regiment 33
- sztab 10 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 10) + gem I./ Flak-Regiment 22, gem. II./ Flak-Regiment 14, le.1./853 oraz Sw.378
- sztab 35 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 35) + gem. I./ Flak-Regiment 704
- Luftnachrichten-Abteilung 138

23 dywizja artylerii przeciwlotniczej (23. Flak-Division)

- sztab 23 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 23) – bez pododdziałów artylerii
- sztab 31 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 31) + gem.494, gem.802, gem. II./ Flak-Regiment 4, s.395, le.767, le. 1 i 3 / 866 (E), le. II./ Flak-Regiment 411, Sw.318, gem. I./ Flak-Regiment 54 oraz le.995
- sztab 80 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 80) + cztery baterie artylerii plot. (1.- 4./s.115)
- Luftnachrichten-Betriebs-Kompanie 143

10 brygada artylerii przeciwlotniczej (10. Flak-Brigade)

- sztab 34 pułku artylerii przeciwlotniczej (Flak-Regiment 34) + gem. I./ Flak-Regiment 24, gem. I./ Flak-Regiment 26, gem.303, le.853 oraz le.94 (Sf)
- Luftnachrichten-Betriebs-Kompanie 170

To jest dokładnie ta sytuacja, o której napisał Merten. Jedna wielka pstrokacizna .
Podejrzewam, że nikt z forumowiczów (nie wyłączając mojej skromnej osoby) nie miał w ręku dokumentów 2 korpusu przeciwlotniczego oraz podległych mu związków taktycznych czy oddziałów podległych tymże związkom taktycznym, bowiem nie ma ich w Polsce, trudno więc to zweryfikować. Przypominam przy tym, że jednostki przeciwlotnicze podlegały odpowiednim dowództwom Luftwaffe i dokumenty jednostek lądowych mogą być dla nas jedynie źródłem pośrednim.

Pozdrawiam
Wojtek
http://www.pw44.pl/na_przedpolu_warszawy.pdf

  Czy Stalin udawał zaskoczenie napadem niemieckim ?
tymczasem coraz więcej publikacji mniej lub bardziej zgadza się z tezą o "prewencyjnym" ataku w lipcu 1941
dwie ostatnie pozycje to:
"Szaleństwo Stalina..." Constantine Pleshakov'a i
"O wojnie ojczyźnianej 1941-1945" Gawriła Popow'a


Tej drugiej nie znam, ale Pleszakow lekce sobie waży uzasadnianie własnych tez i w tym aspekcie wygląda na typowego łowcę sensacji i dużych nakładów - zapraszam do dyskusji: mój post na końcu.
Jeszcze słówko o sowieckich spadochroniarzach:
Nie wiem jaki był ich poziom wyszkolenia wojskowego /bo to chyba jest temat do dyskusji


Glantz pisze: (tłumaczenie własne) Pośród najbardziej elitarnych sowieckich sił bojowych znajdowało się 5 korpusów powietrznodesantowych, które sformowano 1 czerwca (podkreślenie moje - Bełkot) z 6 istniejących przed wojną brygad powietrznodesantowych oraz ludzi (wybranych - Bełkot) z 11 dywizji piechoty.
Korpus powietrznodesantowy w wersji instant. Wsypać do kubka przeszkoloną brygadę, dorzucić poborowych przeszkolonych w skokach, zalać wodą, po miesiącu odcedzić, używać jako jednostkę elitarną. Przepraszam, ale sarkazm wydaje mi się na miejscu.
Dalej Glantz: Brygada powietrznodesantowa z 1941 roku (...) zawierała cztery 546-osobowe bataliony spadochronowe, batalion artylerii (4*45 mm i 4*76 mm), kompanię moździerzy (9*82 mm), kompanię plot (12*ckm plot), kompanię czołgów lekkich (11*T-40 lub T-38), kompanię rozpoznawczą na rowerach oraz kompanię łączności, razem ponad 3 000 ludzi, 11 czołgów i 4 działa polowe).
O ile wiem RKKA nie posiadała szybowców dla cięższego sprzętu i zaopatrzenia, zastanawia więc jak nawet taka skromna ilości ciężkiej broni i amunicja do niej miała być przerzucana.
Dalej Glantz: W kwietniu 1941, po bliższemu przyjrzeniu się niemieckim operacjom powietrznodesantowym 1940 w Belgii, sowiecki LKO zdecydował drastycznie rozszerzyć struktury powietrznodesantowe poprzez formację nowych korpusów powietrznodesantowych. 1 kwietnia 1941 wydano rozkaz o sformowaniu pięciu nowych korpusów. Nowy korpus liczący 10 400 ludzi składał się z 3 brygad desantowych (2 634 ludzi każda) oraz oddzielnego batalionu czołgów lekkich. Każda z brygad składała się z 3 batalionów spadochronowych, batalionu artylerii, kompanii rozpoznawczej na rowerach oraz kompanii przeciwlotniczej.(...) Gdy wybuchła wojna, nowe korpusy powietrznodesantowe były w trakcie formowania. Oprócz braku większości ciężkiego sprzętu i transportu lotniczego, wiele brygad nie zostało w ogóle przeszkolonych w sprawie podstawowych procedur desantowych. Większość personelu otrzymała jedynie skrócone przeszkolenie spadochronowe, a 10 z 16 brygad nie zostało w ogóle przeszkolone w zakresie skakania i operowania jako zwarte jednostki. 5 korpus spadochronowy z Bałtyckiego SOW właśnie odbywał przeszkolenie ,gdy wybuchła wojna.
Zgodnie z dyrektywą LKO z 5 czerwca 1941 roku, zakładano że transport lotniczy dla korpusu spadochronowego będą zapewniać dwa pułki desantowe lotnictwa bombowego podporządkowane korpusowi. Te pułki lotnicze miały być wyposażone w starsze, specjalnie zmodyfikowane bombowce TB-3 (...) Jednakże do 22 czerwca żaden z tych pułków nie został sformowany.
Czyli korpus spadochronowy odpowiadał siłą rozebranej z broni ciężkiej, transportu i służb jednej dywizji piechoty (9 batalionów).
Dwa pułki TB-3 to chyba ok. 140 samolotów. Licząc po 20 spadochroniarzy na każdego mogły zabrać za jednym zamachem jedną brygadę (bez broni ciężkiej). Niespecjalnie, w sytuacji gdy drugiego przelotu mogło już nie być. A co Luftwaffe zrobiłaby ze zwartą formacją wolnych, załadowanych ludźmi TB-3 to aż strach pomyśleć. Może koledzy od lotnictwa się wypowiedzą.
ale faktem jest że powstające jak grzyby po deszczu dywizje gwardyjskie składały się ze spadochroniarzy.


Po pierwsze wydaje mi się, że dywizje gwardyjskie nie powstawały, dywizje gwardyjskie były mianowane w zamian za osiągnięcia. Koszt tego mianowania zdaje się opłacano życiami żołnierzy, a rachunki były wysokie.
Po drugie - z racji rozmiarów sił powietrznodesantowych RKKA - mogły składać się raczej z ludzi przeszkolonych (w cywilu) w skokach spadochronowych, nie ze spadochroniarzy (bo tych było raptem 5 słabych dywizji).
Nie wiem czy posiadali sprzęt transportowy na poziomie zachodnim ale faktem jest że w przypadku zapewnienia panowania w powietrzu zdolni byli przeprowadzić zmasowany desant i to nie raz i nie dwa


Wątpię, aby WWS były zdolne do zapewnienia panowania w powietrzu w stopniu wystarczającym do uniknięcia potwornych strat w transporcie. Przerzucenie większych sił (i ich zaopatrzenia) wymagało niemal na pewno co najmniej kilku przelotów tą samą trasą. Potwornie ryzykowne i kosztowne w perspektywie, bez większych gwarancji powodzenia (spadochroniarze pozbawieni byli praktycznie broni ciężkiej).

  Kogo obwinić za klęske
Długo zastanawiałem się czy to skomentować. Rozbawiłeś mnie do łez. Najbardziej "danymi z sufitu" Pozycji które wspominają od 400 do 600 tys rezerwistów zbieranych w różnych ośrodkach na wschodzie w domu mam 7 (siedem)
Przesunięcie ataku a odwołanie wojny to dwie różne rzeczy. Ciężko nie dostrzec różnicy. W żadnym znanym mi opracowaniu nie znalazłem nic na temat wahań Hitlera po 23 sierpnia 1939r. Tak naprawdę to nic na ten temat nie znalazłem po słynnym wystapieniu Becka. Chętnie zapoznam się z Twoim źródłem.
"Jeśli uważasz, że akurat to miało kluczowy wpływ na przebieg wojny, to doprawdy trudno mi z tym polemizować. A dopóki wojna się nie rozpoczęła, należało żyć zgodnie z regułami obowiązującymi w czasach pokoju." - trudno z tym polemizować: kilkadziesiąt samolotów mysliwskich, każdy lepszy od przez nas użuywanych, około 160 dział przeciwlotniczych 40mm = 40 baterii, około 300 Boforsów 37mm (wyposażenie dla 11 dywizji piechoty), 96 haubic 100mm (8 lekkich dyonów) w sumie może to nie wiele ale dywizje rezerwowe miałby wlasny sprzęt ppanc, silniejsza artyleria plot w piechocie efektywniejsza Brygada Pościgowa, krótko mówiąć dłuższa i lepsza obrona.

"Ten temat był już wałkowany także na tym forum. Nie chcę być złośliwy, ale mam wrażenie, że z braku merytorycznych argumentów prężysz muskuły i przybierasz agresywny, mocny ton...
Poczytaj, jakie zapasy znajdowały się w składnicach w Palmirach i Hołosku, ile udało się ewakuować na "Przedmoście" i do Lwowa, ile było w oddziałach liniowych i ośrodkach zapasowych i ile w końcu zamówiono w Rumunii oraz w Wielkiej Brytanii i Francji.
Pełnymi danymi nie dysponujemy (bowiem źródła są tu niekompletne), ale to, co da się odtworzyć, daje w miarę jasny obraz sytuacji i z pewnością twierdzenie, że Polska nie miała zapasów amunicji, które pozwoliłyby jej trwać w obronie przez kolejnych kilka tygodni, nie znajduje uzasadnienia." - tak to ciekawe. Ze wspomień, relacji i opracowań które posiadam jasno wynika że wystepowały duże braki w amunicji, szczególnie artyleryjskiej. Sugerujesz że Ci ludzie są kłamcami?
Łoś w swojej pracy o artylerii polskiej w latach 1919 - 1939 wyrażnie stwierdza, że w przypadku wojny amunicja artyleryska skonczyła by się po dwóch tygodniach. Podobnie twierdzą Porwit, Głowacki, Jurga, Zawilski, Wróblewski. W swoich pracach Ci ludzie opierali się na dokunatach i relacjach uczestników walk. W przypadku Porwita, Zawilskiego, Głowackiego byli uczestnikami kampanii. A jeśli chodzi o zakupiona amunicję na Zachodzie i w Rumunii to nigdy nie dotarła ona do wojsk.

"Kierunki ewentualnego uderzenia zostały przewidziane w sposób należyty (co wystawia jak najlepsze świadectwo naszym sztabowcom). Oczywiście, że w ówczesnym położeniu najkorzystniejszym rozwiązaniem z punktu widzenia operacyjnego było opuszczenie Wielkopolski i "korytarza" jeszcze zanim rozpoczęły się działania wojenne, co pozwoliloby wykorzystać te siły na głównych kierunkach niemieckiego uderzenia.
Problem w tym, że - wbrew teorii, którą głosisz - w polityce nic nie jest ostatecznie pewne i że trzeba brać pod uwagę także inne możliwe warianty wydarzeń (przed którymi da się w jakiś sposób zabezpieczyć). W Polsce przed wybuchem wojny jako bardzo realny (i zarazem niebezpieczny) wariant wydarzeń uznawano ewentualne rozruchy wywołane prze mniejszość niemiecką i wsparte przygotowywanymi w tym celu na terenie Rzeszy oddziałami Freikorpsu (Niemcy też wcale nie wykluczali takiego rozwiązania). W przypadku, gdyby polskie wojska dokonały stosownych przegrupowań, tak pewnie by się stało.
Niemcy wcale nie musieliby atakować Polski całością swych sił. Polska pogrążyłaby się w chaosie; zwłaszcza że głowy podnieśliby wówczas na pewno Ukraińcy (autorytet państwa z pewnością by przy tym ucierpiał). Stałoby się prawdopodobnie to samo, co stało się z Czechosłowacją po Monachium. I wtedy byś pewnie krzyczał dziś, że należało przewidzieć, że Niemcy jedynie blefowali, że zamierzają uderzyć na Polskę całością sił."

I myślisz, że w polskie władze nie zdawały sobie sprawy, że mniejszość niemiecka może wywołać rozruchy?? Pragnę Cię uświadomić, że doskonale zdawano sobie z tego sprawę. Co więcej zakładano nawet, że takie rozruchy wystąpią jednocześnie na wszystkich kierunkach uderzeń wojsk niemieckich. Pragnę również Cię poinformować, że włądze polskie podjeły odpowiednie kroki zaradcze. Jeśli według Ciebie sytuacja Polski była tożsama z sytuacją Czechosłowacji po Monachium to albo nie rozumiesz co czytasz/czytałes, albo nie potrafisz wyciągać włąściwych wniosków z przeczytanego tekstu.

  Nowa nazwa klanu
Cosik od Rzezimieszka

POLSKIE SIŁY SPECJALNE

1 Pułk Specjalny Komandosów

Grupa Specjalna Płetwonurków MW "FORMOZA"

Naval Frogmens Special Group "FORMOZA"

POZOSTAŁE JEDNOSTKI SPECJALNE:

Kompania Rozpoznawcza 4 PZ NJW MSWiA

Recce Company 4 Mechanized Regiment NJW Ministry of Internal Affairs and Administration

2 Hrubieszowski Pułk Rozpoznawczy

2. Recce Regiment of Hrubieszów
Grupa Płetwonurków - Minerów w Świnoujściu

Frogman - Miner Group (garrison Świnoujście)
Grupa Płetwonurków - Minerów w Helu

Frogman - Miner Group (garisson Hel)
Pluton Specjalny Morskiego Oddziału Straży Granicznej

Special Platoon of Naval Section of Border Guard
Pluton Specjalny Morskiego Oddziału Straży Granicznej

Special Platoon of Naval Section of Border Guard
*
POZOSTAŁE ODDZIAŁY ROZPOZNAWCZE (BATALIONY I KOMPANIE):

OTHERS RECCES UNITS ( Bn and Co):
1 Batalion Rozpoznawczy 1 Dywizji Zmechanizowanej

1. Recce Battalions of 1st Mechanized Infantry Division

2 Batalion Rozpoznawczy 2 Dywizji Zmechanizowanej

2. Recce Bn of 2nd Md Inf Div

3 Batalion Rozpoznawczy 15 Dywizji Zmechanizowanej

3. Recce Bn of 15th Md Inf Div

5 Batalion Rozpoznawczy 10 Dywizji Zmechanizowanej

5. Recce Battalion of 10th Md Inf Div

6 Batalion Rozpoznawczy 5 Dywizji Zmechanizowanej

6. Recce Battalion of 5th Md Inf Div

8 Batalion Rozpoznawczy 8 Dywizji Obrony Wybrzeża

8. Recce Battalion of 8th Coastal Defence Division

10 Batalion Rozpoznawczy 11 Dywizji Kawalerii Pancernej

10. Recce Battalion of 11th Armoured Cavalry Division

11 Kompania Rozpoznawcza 1 Brygady Pancernej

11. Recce Company of 11th Armoured Brigade

12 Batalion Rozpoznawczy 12 Dywizji Zmechanizowanej

12 Recce Battalion of 12th Md Inf Div

Kompania Rozpoznawcza 4 Brygady Kawalerii Pancernej

Recce Company of 4th Armoured Cavalry Brigade

Kompania Rozpoznawcza 5 Brygady Piechoty

Recce Company of 5th Infantry Brigade

15 Kompania Rozpoznawcza 15 Brygady Zmechanizowanej

15. Recce Company of 15th Mechanized Brigade

21 Kompania Rozpoznawcza 21 Brygady Strzelców Podhalańskich

21 Recce Company of 21st Podhale's Rifleman Brigade (Mt Inf)

22 Kompania Rozpoznawcza 22 Brygady Piechoty Górskiej

22 Recce Company of 22nd Mountain Infantry Brigade

Kompania Rozpoznawcza 3 Brygady Obrony Terytorialnej

Recce Company of 3. Territorial Defence Brigade

6 Brygada Desantowo-Szturmowa

6th Airborne-Assault Brigade "Red Berets"

-6 Batalion Desantowo-Szturmowy

-6th Air-Assault Battalion

-10 Batalion Desantowo-Szturmowy

-10th Air Asst Bn

-16 Batalion Powietrzno-Desantowy

-16th Airborne Battalion

-18 Batalion Desantowo-Szturmowy

-18th Air Asst Bn

-48 Kompania Rozpoznawcza

-48 Recce Company

-11 Kompania Saperów

-11 Engineers Company
in this unit:
-frogmen's platoon of 11th Eng Co

-5 Bateria Przeciwpancerna

-5th Anti-Tank Artillery Battery

-126 Bateria Artylerii Przeciwlotniczej

-126th Anti-Aircraft Artillery Battery

-15 Kompania Medyczna

-15th Medical Company

-Pluton Wyczynowy

-Special Paratroopers Platoon

  WP 1939, czy posiadało w swoich szeregach snajperów ?
23 Batalion Saperów Górnośląskich pod dowództwem mjr. Mariana Skierczyńskiego, będący w składzie 23 Dywizji Piechoty, dowodzonej przez płk. dypl. Władysława Powierzę. Batalion uczestniczący w walkach II wojny światowej.

Wybuch wojny

W chwili wybuchu II wojny światowej stacjonował w Mysłowicach. Po mobilizacji w dniach od 23 do 25 sierpnia 1939 r. znalazł się w okolicach Tarnowskich Gór, gdzie w Obszarze Warownym "Katowice" wykonywał budowy umocnień i przeszkód przy obiektach fortyfikacji stałych. Po opuszczeniu O.W. "Katowice" Batalion prowadził działania opóźniające na osi marszu Tarnowskie Góry-Kraków-Nowy Korczyn-Pacanów-Osiek-Baranów Sandomierski-Stalowa Wola-Biłgoraj-Tomaszów Lubelski.

Największym wyczynem 23 Batalionu Saperów w czasie kampanii wrześniowej było wybudowanie w warunkach bezpośredniego kontaktu z Niemcami w dniu 11 września przeprawy przez Wisłę (mostu na galarach) w miejscu mostu stałego, wysadzonego przedwcześnie w dniu 9 września na rozkaz dowódcy wycofującej się Grupy Operacyjnej "Sandomierz", ppłk. A. Sikorskiego. Most został wysadzony pomimo tego, że na prawym brzegu pozostały poważne siły polskie, w tym artyleria, warta według jej dowódcy, płk. Kijowskiego 100 mln. ówczesnych złotych polskich. Trzonem oddziałów budujących most była 2 kompania 23 Batalionu Saperów, dowodzona przez por. Włodzimierza Siwińskiego. Została ona wzmocniona trzema drużynami 1 kompanii oraz luźnymi oddziałami piechoty, a także wycofującą się jednostką policji.

Budowa mostu

Komendantem budowy mostu był mjr. Marian Skierczyński - d-ca 23 b. sap. Wszystkie stanowiska w drużynie mostowej obsadzone były oficerami i podoficerami 2 kompanii 23 b. sap., a to:

* Oficer czołowy - por. Włodzimierz Siwiński - d-ca 2 komp.
* Oficer kotwiczny - ppor. Supernak - z-ca d-cy 2 komp.
* Oficer podporowy - ppor. Falkowski
* Oficer kierunkowy - ppor. Koszade
* Oficer materiałowy - ppor. Osoba
* D-ca straży rzecznej - ppor. Uracz
* Podofic. sprzętowy - st. sierż. Trygar
* Podofic. ordynansowy - sierż. Sznajder

Przeprawa przez most

Po ukończeniu budowy mostu ok. godz. 17, pod osłoną 23 baterii przeciwlotniczej oraz kompanii karabinów maszynowych, rozpoczęła się przeprawa sił polskich, w tym artylerii, która trwała do rana 12 września. Przez cały czas przeprawy oddziały polskie, w tym nie zajęci obsługą mostu oficerowie i żołnierze 23 b. sap. odpierali bezpośrednie ataki niemieckie. 12 września rano, po przeprawie tylnej straży wojsk polskich na lewy brzeg, most, zaminowany pod kierunkiem por. Siwińskiego podczas budowy, wysadzony został w powietrze w chwili wkraczania na niego czołowych oddziałów niemieckich. Budowa mostu pod Baranowem uznana została za najbardziej udaną akcję saperską w wojnie obronnej 1939.

Odznaczenia

Za akcję tę 23 Batalion Saperów oraz indywidualnie grupę jego oficerów i podoficerów odznaczono Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Wśród odznaczonych znaleźli się między innymi d-ca 23 b. sap. mjr Marian Skierczyński i d-ca 2 komp. 23 b. sap. por. Włodzimierz Siwiński.

Zakończenie działań wojskowych

Szlak bojowy 23 Batalionu Saperów dobiegł końca po kapitulacji armii "Kraków" po bitwie pod Tomaszowem Lubelskim w dniu 20 września 1939 roku.

  POLACY-sprzęt współczesny(PT-91, PT-91m, Krab, Biała, Loara)
Wojsko Polskie wedlug Military Technology, World Defence Almanac 2007:

http://www.militarium.net/forum/viewtopic.php?t=2645
(są też komentarze)

Wybrane dane.
Ludnosc: 38 536 869 (czerwiec 2006 r).

Sily zbrojne: ok. 131 tys. plus rezerwy 410 tys. Plany osiagniecia 120 tys. armii zawodowej plus 30 tys kontraktowych rezerwistow w latach 2010-2012.

Oddzialy paramlitarne: Straz Graniczna, 14500 ludzi (podlegaja pod MSWiA).

Pobor: 9 miesiecy. Plany zniesienia poboru do roku 2010 a najdalej do roku 2012.
Budzet obronny: 18,026 miliardow pln(ok 5,5 mld dolarow USA). Piecioletni plan obronny zaklada wydanie na wojsko 116,3 miliarda pln
( ok.33,24 mld USD).

Wojska Ladowe
88 tys ludzi w tym 31 tys. zawodowcow, 15 tys zolnierzy kontraktowych i 42 tys poborowych.
Struktura: Dowodztwo wojsk ladowych (Warszawa)
2 Okregi Wopjskowe (Pomorski i Slaski)
1 Dowodztwo Korpusu Zmechanizowanego
1 Dowodztwo Korpusu Miedzynarodowego (Pl/Ge/Da)
3 Dywizje Zmechanziowane
1 Dywizja Kawalerii Pancernej
6 Samodzielnych brygad ( 1 pancerna, 2 zmechanizowane, 1 powietrzno-szturmowa, 1 kawalerii powietrznej, 1 obrony wybrzeza).
2 Brygady Artylerii
2 Brygady Saperow
5 Brygad Terytorialnych
2 Pulki ropoznawcze
1 Pulk ppanc
3 Pulki plot
2 Pulki smigowcow bojowych
1 Batalion polsko-litewski, 784 ludzi w skladzie 1 kompani litewskiej i 2 kompani polskich (15 BZ z Orzysza)
1 Batalion polsko-ukrainski w Przemyslu w sile 754 ludzi skladajacy sie z 1 kompaii ukrainskiej i 1 kompanii z polskiej 21 BSP.

Sprzet Wojsk Ladowych

Czolgi: 128 Leopard 2A4, 232 PT91, 586 T72M.

Wozy Rozpoznawcze: 323 FUG/BRDM

BWP i TO: 1298 BWP1, 38 BRM1, 104 Rosomak (liczba rosnie)

Artyleria: 532 2S1 Gozdzik, 111 Dana,

Mozdzierze: 167 M120 i 15 B11/2S12 Sani w sumie 184 sztuki

MRL: 226 BM21, 30 RM70

ATGW: 167 AT3 Sagger, 108 AT4 Spigot, 18 AT5 Spandrel, 7 AT7 Saxhorn
AA Guns: 408 ZU23-2, 23mm, 48 ZU23-4 Szylka, 72 sztuki S60 57mm.

SAMs: 80 SA6, 360 SA7, 64 SA8, 314 Grom.

Komentarze: Polska zakupila 668 KTO Rosomak w tym m.in. 313 BWP, 32 rozpoznawcze (6 x6) oraz 264 wyrzutnie Spike z 2675 pociskami, termin zakonczenia dostaw to 2013r.

Lotnictwo Wojsk Ladowych:
25 Brygada Kawalerii Powietrznej z 1, 7 i 11 batalionami kawalerii oraz 1 i 7 szwadronami lotniczymi
49 i 56 pulki smiglowcow bojowych.
Sily te posiadaja obecnie 42 smiglwce Mi24, 54 Mi2, 37 W3, 29 Mi8, 6 Mi17.
Komentarze. Polska zakuila smglowce PZL SW-4 ktore beda sukcesywnie zastepowac Mi2 oraz zamowila 2 systemy RQ-7B Shadow 200UAV oraz 8 pojazdow.

Marynarka Wojenna
Liczy 13300 ludzi w tym 6400 zawodowcow, 1700 zolnierzy kontraktowych i 5200 poborowych. Potem sa wymienione wszystkie wazne okrety.

Lotnictwo morskie, liczy ok 2000 ludzi i sklada sie z nastepujacych komponentow.
28 eskadra (Gdynia) z 1 An 28T, 2 An 28TD, 2 W 3T, 3 W 3RM, 2 Mi 17, 1 Mi 2, 2 SH-2G
29 eskadra (Darlowo) z 10 Mi 14PL(ASW), 3 Mi 14PS(SAR), 1 W 3RM, 1 Mi 2
30 eskadra (Siemirowice) z 7 An 28BIR, 1 An 18, 1 Mi2.

Piechota Morska: plany zakladaja powolanie 1 batalionu piechoty morskiej majacego uzyskac gotowosc bojowa w 2008r.

Sily Powietrzne
Licza 30070 ludzi w tym 15984 zawodowcow, 3714 zolnierzy kontraktowych oraz 10372 poborowych.W 2007 r korpusy obrony powietrznej zostaly zastapione przez 4 centrum operacji lotniczych.

Sklad Sil Powietrznych:
4 eskadry uderzeniowe: 40 w Swidwinie, 6 i 7 w Powidzu oraz 8 w Miroslawcu w sumie 48 samolotow Su22M4K i Su-22U3M

4 eskadry mysliwskie, 1 w Minsku Mazowieckim i 41 w Malborku na 36 samolotach
Mig 29A i 8 Mig 29UB. Do tego 2 eskadry na Iskrach(docelowo F16): 3 eksadra (Poznan), 10 eskadra(Lask).

Lotnctwo Transportowe: 2 eskadry: 2 w Bydgoszczy.3 we Wroclawiu.
1 pulk lotnictwa specjalnego(ViP) w Warszawie.13 pulk transportowy w Krakowie.
W sumie 8 samolotow CN-295, 13 An2, 10 An 26(wycofywane), 2 Tu 154, 4 Yak 40,
50 smiglowcow Mi 2, 11 Mi 8, 17 W 3, 1 Bell 412HP.

Samoloty treningowe: 111 TS 11 Iskra, 37 PZL-130 Orlik.

Wojska Obrony Przeciwlotniczej: 3 brygady i 1 samodzielny pulk opl z 25 systemami w tym 20 Newa, 2 Wega i 3 Krug.

Komentarze: 48 F16 C/D Block52 dostarczanych sukcesywnie , najpierw do 3 eskadry, potem do 10. Pierwsza eskadra ma osiagnac pelna gotowosc bojowa w koncu 2008r.
Przewiduje sie zakup ok 6 samolotow dla ViPow dla zastapienia Yak 40. Dostawy 22 PZL SW-4 rozpoczely sie w listopadzie 2006 i zakoncza sie w przecigu 3 lat (do 2009r). Zamowiono takze 2 dodatkowe maszyny transportowe typu C-295M. Polska partycypuje takze we wspolnym zakupie 3-4 ciezkich maszyn transportowych Globemaster 3.